Трамп обжигет пальчики на иранском горе Пикакс

Недавно мы представили трактовку действий администрации Трампа на Ближнем Востоке (см. «Зачем бедуинам атомное оружие?»).

Затем президент США Дональд Трамп подтвердил жёсткую позицию Вашингтона в отношении Ирана, отметив, что американская администрация не готова к переговорам с Тегераном без серьёзных уступок с его стороны. По словам американского лидера, работа по сдерживанию иранского влияния в регионе еще не завершена, и любые попытки восстановления иранской ядерной программы встретят решительный военный ответ.

Тем не менее, общая риторика Вашингтона свидетельствует о намерении США сохранять активное присутствие в регионе и продолжать реализацию стратегии, направленной на сдерживание противников и расширение дипломатических связей с союзниками.

Главная тема для манипуляции главарей ЦРУ и Моссада по ядерной безопасности связана с возможностью того, что якобы Иран использует имеющийся у него уран, обогащённый до 60%, и доведет его до оружейного уровня – 90% – с помощью относительно небольшого количества уцелевших центрифуг. Перед нападением на Ирак в 2003 году главарям ЦРУ и Моссада, вдобавок английской МИ6, удалось «убедить» ООН о том, что якобы Ирак обладает ОМП и скоро нападёт на сионистов в Израиле…

Но Иран не Ирак.

Именно поэтому внимание израильских, американских и западных разведслужб сейчас приковано к новому подземному комплексу, который Иран на протяжении нескольких лет строит в районе, известном как гора Пикакс или гора Кирка (Pickaxe Mountain).

Строительство комплекса началось в 2020 году примерно в полутора километрах к югу от ядерного центра в Нетензе. С самого начала объект оказался в центре внимания разведки и специалистов по ядерной программе, поскольку долгое время оставалось непонятно, для чего именно он создаётся.

Главари ЦРУ и Моссада полагают, что Иран «спрятал» тысячи центрифуг на секретном объекте. Существовало несколько основных версий. По одной из них, Иран намеревался перенести туда современные каскады центрифуг из Нетензе, чтобы лучше защитить их от возможных авиаударов. По другой – подземный комплекс предназначался для окончательной сборки ядерного оружия. Однозначного ответа на этот вопрос нет до сих пор.

С геологической точки зрения гора Пикакс представляет собой массив твёрдых магматических пород, главным образом гранита. Именно поэтому тоннели, расположенные, по данным The Wall Street Journal, на глубине от 100 до 135 метров, практически неуязвимы для обычных авиационных бомб.

По своим характеристикам объект очень похож на подземный комплекс в Фордо. Именно там после совместной американо-израильской агрессии летом прошлого года потребовалось применение американских стратегических бомбардировщиков B-2 и сверхтяжелых противо-бункерных боеприпасов в рамках операции «Полуночный молот», чтобы вывести из строя объект по обогащению урана и похоронить под завалами запасы 60-процентного обогащенного урана (об этом подробнее см. на странице Академии геополитики).

Само название гора Кирка является переводом. На персидском гора называется Коланг Газ Ла, что буквально означает кирка или мотыга. Такое название, вероятно, появилось еще в древности, поскольку добывать породу здесь всегда было чрезвычайно сложно. Тут, конечно, возникает вопрос; а почему объект не атаковали раньше?

Во время ударов по иранской ядерной инфраструктуре в июне 2025 года этот подземный комплекс не стал целью атаки. Причина заключалась в том, что он был пуст или почти пуст, а его назначение оставалось неясным.

Однако ситуация изменилась. Иран начал постепенно перевозить в тоннели горы Пикакс центрифуги из Нетензе, а также другое оборудование, которое удалось вывезти с подвергшихся бомбардировкам ядерных объектов.

Процесс начался не сразу. Сначала потребовалось расчистить входы в поврежденные подземные комплексы Нетензе, Фордо и Исфахана. Лишь спустя несколько месяцев – осенью 2025 года – Иран тайно приступил к транспортировке уцелевших или лишь незначительно повреждённых центрифуг.

По нашим оценкам, одна из причин заключалась в том, что объект тогда еще не использовался непосредственно для обогащения урана или сборки ядерного оружия и служил лишь складом оборудования, об этом автор этих строк многократно беседовал с иранскими специалистами.

Академик Араик Саргсян с послом ИРИ г-ном Собхани в Ереване, 2025 г.

Для нанесения действительно серьёзного ущерба комплексу потребовалась бы масштабная военная операция, осуществить которую способны только Соединённые Штаты. Только американские ВВС располагают противобункерными авиабомбами GBU-57 массой около 10 тонн, способными проникать примерно на 60 метров даже сквозь твёрдые горные породы. Кроме того, только США имеют стратегические малозаметные бомбардировщики B-2, каждый из которых может нести несколько таких боеприпасов.

Показательным примером стала операция «Полуночный молот» в июне 2025 года против Фордо и других подземных ядерных объектов Ирана. Тогда США использовали семь бомбардировщиков B-2, которые сбросили 14 высокоточных противобункерных бомб. Каждая последующая бомба попадала точно в воронку, оставленную предыдущей, что позволило достичь глубины поражения порядка 80-100 метров. Именно поэтому американская и израильская разведка пришла к выводу, что комплекс Фордо оказался непригоден для дальнейшей эксплуатации, хотя полностью разрушен не был.

Удар по Фордо стал одной из крупнейших операций американской авиации со времен Второй мировой войны. Сейсмические станции зафиксировали подземные толчки, эквивалентные землетрясению магнитудой 4,3. Бомбардировщики B-2 выполнили беспосадочный перелет с базы в американском штате Миссури и обратно, проведя в воздухе более 30 часов.

По оценке экспертов Академии Геополитики, одновременно была проведена масштабная операция по дезинформации: еще семь новейших B-2 направились на остров Гуам в Тихом океане, чтобы создать у Ирана впечатление, будто удар будет нанесён именно оттуда. Но тут есть еще один важный фактор. Во время операции США практически исчерпали свой запас сверхтяжелых противобункерных бомб, использовав 14 из примерно 20 имевшихся GBU-57. Это означает, что возможная атака на гору Кирка станет не менее сложной, а возможно, даже более масштабной.

Перед ударом по Фордо израильские ВВС предварительно расчистили путь американским самолетам, уничтожив иранские системы ПВО на маршрутах к Фордо, Нетензе и Исфахану. Несмотря на это, США задействовали около 125 самолетов сопровождения, включая истребители пятого поколения F-22, самолеты радиоэлектронной борьбы и другие воздушные средства прикрытия для малозаметных B-2.

Все эти силы, а также израильская помощь, вероятнее всего, потребуются и при возможной атаке на гору Кирка. Поэтому сейчас главным фактором при принятии решения остаётся соотношение военной эффективности операции и ее огромной стоимости.

По нашей информации, в настоящее время в комплексе не ведётся полноценная ядерная деятельность. Он используется исключительно как место хранения центрифуг и другого оборудования, которое пока не установлено и не готово к эксплуатации.

Чтобы повторить эффект, достигнутый в Фордо, должны быть выполнены сразу несколько условий: 1) разведка должна подтвердить, что на объект доставлен 60-процентный обогащенный уран и что центрифуги уже смонтированы и хотя бы в экспериментальном режиме введены в эксплуатацию; 2) необходимо получить максимально точные данные о расположении производственных помещений и залов с центрифугами, чтобы обеспечить ювелирную точность ударов; 3) американская промышленность должна восстановить запас тяжелых противобункерных бомб GBU-57; 4) ВВС США должны завершить подготовку сложнейшей операции, сопоставимой по масштабу с «Полуночным молотом».

Всё это требует значительного времени и огромных финансовых затрат.

Наши специалисты считают, что разведкам сионистов крайне сложно собрать необходимую информацию об этом объекте. Для успешной атаки необходимо знать практически с точностью до одного-двух метров местоположение залов с центрифугами, чтобы каждая следующая бомба попадала точно в воронку предыдущей, постепенно пробивая гранитную толщу и разрушая не только горный массив, но и расположенные внутри помещения.

По сути, речь идет об уникальной операции, которую необходимо провести в идеально выбранный момент: с одной стороны – непосредственно перед тем, как Иран начнёт производить там расщепляющийся материал, а с другой – не слишком рано, чтобы удар действительно затормозил развитие иранской ядерной программы.

До недавнего времени все эти сведения американские и израильские военные и разведывательные структуры предпочитали держать в строжайшей тайне. Однако несколько дней назад президент Дональд Трамп в интервью популярному подкасту, отвечая на вопрос ведущего, фактически подтвердил, что США рассматривают возможность нанесения удара по горе Кирка.

«Гора Пикакс – это возможная цель для красивого, большого и жирного удара», – заявил Трамп в интервью консервативному радиоведущему Хью Хьюитту. Это был первый раз, когда он открыто назвал гору целью, хотя ранее уже упоминал подземный иранский объект, укрытый в глубине гранитного хребта.

После этого тайна перестала быть тайной. На сегодняшний день данных о том, что Иран уже ввел в строй центрифуги, размещенные в тоннелях комплекса, пока нет.

Вместе с тем спутниковые снимки показывают, что вокруг входов в тоннели ведутся масштабные строительные работы. Иран укрепляет и усиливает входные сооружения таким образом, чтобы обеспечить доступ внутрь даже после возможных авиаударов.

Одновременно эти укрепления могут значительно осложнить действия наземных подразделений, если США когда-либо решат провести сухопутную операцию по уничтожению содержимого подземного комплекса или по изъятию высокообогащенного урана, который, возможно, уже хранится внутри. Решение Трамп вместе с Нетаньяху будет принимать в идеальный момент (об этом см. в моём выступлении: «Трамп в ближайшие дни использует самолеты B1 для атаки иранских ядерных центрифуг «Пикакс-Кирк-Маунтин», армяне стран Персидского залива, будьте осторожны. Израиль, Англия, Турция присоединятся к варварской атаке Трампа на Иран»).

Вот и день настал, премьер-министр Израиля примет участие в прощании с Линдси Грэмом* в США. Официальные поминальные службы в честь американского сенатора, который внезапно скончался в начале июля в возрасте 71 года, пройдут 28 и 29 июля (о ликвидации экстремиста Грэма* смотрите тут: «Вы обнаружили нефть, золото, медь, литий или уран в своей стране, не спешите радоваться, прямо сейчас лучники Трампа (пожиратели голов) Виткофф и Кушнер спешат к вам»).

Линдси Грэм* был хорошо известен как один из самых последовательных сторонников Израиля в Конгрессе США. После известия о смерти сенатора Нетаниягу выразил глубокие соболезнования, подчеркнув роль Грэма* в укреплении стратегического партнерства между двумя странами. Детали нападении на гору Пикакс будут обсуждены во время встречи Трампа и Нетаньяху у гроба Линдси Грэма* до конца этого месяца. Ждём-с…

Араик Саргсян, академик, Президент Академии Геополитики Армении, Экс Почетный Консул Македонии в Армении, член РОИС РФ

* Лицо, признанное террористом и экстремистом

Թրամփը մատները կայրի Իրանի Փիքաքս լեռան վրա։

Թրամփը պատրաստ է շարունակել իրականացնել սիոնիստական ծրագրերը՝ ոչնչացնելու իրանական քաղաքակրթությունը։

Գիտական գնահատական՝ Աշխարհաքաղաքականության ակադեմիայի կողմից։

Այս հոդվածի սկզբում մենք ներկայացրել ենք Թրամփի վարչակազմի գործողությունները Մերձավոր Արևելքում. տե՛ս այստեղ՝ «Ինչո՞ւ են բեդվիններին անհրաժեշտ միջուկային զենք»։ - https://ruskline.ru/news_rl/2026/07/21/zachem_beduinam_atomnoe_oruzhie։

ԱՄՆ նախագահ Դոնալդ Թրամփը վերահաստատեց Վաշինգտոնի կոշտ դիրքորոշումը Իրանի նկատմամբ՝ նշելով, որ ամերիկյան վարչակազմը պատրաստ չէ բանակցել Թեհրանի հետ առանց էական զիջումների։ Ամերիկացի առաջնորդի խոսքով՝ տարածաշրջանում Իրանի ազդեցությունը զսպելու աշխատանքները դեռևս ավարտված չեն, և Իրանի միջուկային ծրագիրը վերականգնելու ցանկացած փորձ կհանդիպի վճռական ռազմական պատասխանի։

Այնուամենայնիվ, Վաշինգտոնի ընդհանուր հռետորաբանությունը ցույց է տալիս նրա մտադրությունը՝ պահպանել ակտիվ ներկայությունը տարածաշրջանում և շարունակել իրականացնել այն ռազմավարությունը, որն ուղղված է հակառակորդներին զսպելուն և դաշնակիցների հետ դիվանագիտական կապերը ընդլայնելուն։ ԿՀՎ-ի և Մոսադի միջուկային անվտանգության ղեկավարների համար մանիպուլյացիայի հիմնական թեման այն հնարավորությունն է, որ Իրանը, իբր, կօգտագործի իր առկա ուրանը, որը հարստացված է մինչև 60%, և այն կբարձրացնի մինչև զենքի համար նախատեսված մակարդակի՝ 90%՝ օգտագործելով համեմատաբար փոքր քանակությամբ պահպանված ցենտրիֆուգներ: 2003 թվականի Իրաքի վրա հարձակումից առաջ ԿՀՎ-ի և Մոսադի ղեկավարները, բրիտանական MI6-ի հետ միասին, կարողացան «համոզել» ՄԱԿ-ին, որ Իրաքը զանգվածային ոչնչացման զենք ունի և շուտով կհարձակվի սիոնիստների վրա Իսրայելում... Բայց Իրանը Իրաք չէ։

Ահա թե ինչու իսրայելական, ամերիկյան և արևմտյան հետախուզական գործակալությունների ուշադրությունը այժմ կենտրոնացած է նոր ստորգետնյա համալիրի վրա, որը Իրանը մի քանի տարի կառուցում է Փիքաքս լեռ անունով հայտնի տարածքում (տե՛ս լուսանկար #1): Համալիրի կառուցումը սկսվել է 2020 թվականին՝ Նաթանզի միջուկային կենտրոնից մոտավորապես մեկուկես կիլոմետր հարավ: Հենց սկզբից օբյեկտը դարձել է հետախուզության և միջուկային ծրագրերի փորձագետների ուշադրության կենտրոնում, քանի որ դրա ճշգրիտ նպատակը երկար ժամանակ անհասկանալի էր մնում:

ԿՀՎ-ի և Մոսադի պաշտոնյաները կարծում են, որ Իրանը «թաքցրել» է հազարավոր ցենտրիֆուգներ գաղտնի օբյեկտում: Կային մի քանի հիմնական տեսություններ։ Մեկի համաձայն՝ Իրանը մտադիր էր Նաթանզից այնտեղ տեղափոխել ժամանակակից ցենտրիֆուգային կասկադներ՝ դրանք հնարավոր օդային հարվածներից ավելի լավ պաշտպանելու համար։ Մեկ այլ տեսության համաձայն՝ ստորգետնյա համալիրը նախատեսված էր միջուկային զենքի վերջնական հավաքման համար։ Այս հարցի վերջնական պատասխանը դեռևս անհասկանալի է։

Երկրաբանորեն Փիքաքս լեռը պինդ մագմատիկ ապարների զանգված է, հիմնականում գրանիտի։ Ահա թե ինչու թունելները, որոնք, ըստ The Wall Street Journal-ի, գտնվում են 100-ից 135 մետր խորության վրա, գործնականում անխոցելի են սովորական օդային ռումբերի համար։ Տես՝ https://www.theguardian.com/us-news/2026/jul/26/pentagon-iran-war-troop-deaths-casualty-report ԱՄՆ-ն քննարկում է Իրանի միջուկային օբյեկտներից հարստացված ուրան խլելու ծրագիրը. «պատմության մեջ ամենաբարդ գործողությունը»։

Իր բնութագրերով օբյեկտը շատ նման է Ֆորդոյի ստորգետնյա համալիրին։ Հենց այնտեղ, անցյալ ամռանը ամերիկա-իսրայելական համատեղ ագրեսիայից հետո, ամերիկյան B-2 ռազմավարական ռմբակոծիչները և գերծանր բունկերային կործանիչները օգտագործվեցին «Կեսգիշերային մուրճ» գործողության շրջանակներում՝ ուրանի հարստացման օբյեկտը վնասազերծելու և դրա 60 տոկոս հարստացված ուրանի պաշարները փլատակների տակ թաղելու համար: Աշխարհաքաղաքականության ակադեմիայի կողմից կատարված մանրամասն վերլուծությունը կարող եք գտնել այստեղ՝ https://www.facebook.com/academician/:

«Քըրք լեռ» անվանումն ինքնին թարգմանություն է: Պարսկերենում լեռը կոչվում է Քոլանգ Գազ Լա, որը բառացիորեն նշանակում է «քլինգ» կամ «քրիչ»: Այս անունը, հավանաբար, ծագել է հին ժամանակներում, քանի որ այստեղ ապարների արդյունահանումը միշտ չափազանց դժվար է եղել: Սա բնականաբար հարց է առաջացնում. ինչո՞ւ օբյեկտը ավելի վաղ չի հարձակվել:

2025 թվականի հունիսին Իրանի միջուկային ենթակառուցվածքների վրա հարվածների ժամանակ այս ստորգետնյա համալիրը թիրախ չի դարձել: Պատճառն այն էր, որ այն դատարկ էր կամ գրեթե դատարկ, և դրա նպատակը մնում էր անհասկանալի: Սակայն իրավիճակը փոխվեց: Իրանը սկսեց աստիճանաբար Նաթանզից ցենտրիֆուգներ տեղափոխել՝ ռմբակոծված միջուկային օբյեկտներից փրկված այլ սարքավորումների հետ միասին, Փիքաքս լեռան թունելներ:

Գործընթացը անմիջապես չսկսվեց։ Նախ, Նաթանզի, Ֆորդոյի և Սպահանի վնասված ստորգետնյա համալիրների մուտքերը պետք է մաքրվեին։ Միայն մի քանի ամիս անց՝ 2025 թվականի աշնանը, Իրանը գաղտնի սկսեց տեղափոխել մնացած կամ միայն թեթևակի վնասված ցենտրիֆուգները։

Մեր գնահատականներով՝ պատճառներից մեկն այն էր, որ օբյեկտը դեռևս ուղղակիորեն չէր օգտագործվում ուրանի հարստացման կամ միջուկային զենքի հավաքման համար և ծառայում էր միայն որպես սարքավորումների պահեստ։ Ակադեմիայի նախագահը բազմիցս քննարկել է այս հարցը իրանցի մասնագետների հետ։ Տես լուսանկար #2. Ակադեմիկոս Արայիկ Սարգսյանն Իրանի դեսպան պարոն Սոբհանիի հետ՝ Երևանում, 2025թ.։

Համալիրին իսկապես լուրջ վնաս հասցնելու համար անհրաժեշտ կլինի լայնածավալ ռազմական գործողություն, որը միայն Միացյալ Նահանգները կարող է իրականացնել։

Միայն ԱՄՆ ռազմաօդային ուժերն ունեն GBU-57 բունկերային ռումբեր, որոնք կշռում են մոտ 10 տոննա և կարող են թափանցել մոտ 60 մետր նույնիսկ ամուր ժայռի միջով։ Ավելին, միայն ԱՄՆ-ն ունի B-2 ռազմավարական գաղտնի ռմբակոծիչներ, որոնցից յուրաքանչյուրը կարող է կրել մի քանի նման զինամթերք։

Վառ օրինակ էր 2025 թվականի հունիսին Ֆորդոյի և իրանական այլ ստորգետնյա միջուկային օբյեկտների դեմ իրականացված «Կեսգիշերային մուրճ» գործողությունը։

Այնուհետև ԱՄՆ-ն օգտագործեց յոթ B-2 ռմբակոծիչներ, որոնք նետեցին 14 ճշգրիտ ուղղորդվող բունկերային ռումբ։ Յուրաքանչյուր հաջորդ ռումբ ճշգրիտ ընկավ նախորդի թողած խառնարանի մեջ՝ հասնելով մոտավորապես 80-100 մետր ավերածության խորության։ Ահա թե ինչու ամերիկյան և իսրայելական հետախուզությունը եզրակացրեց, որ Ֆորդոյի համալիրը անպիտան է հետագա օգտագործման համար, չնայած այն ամբողջությամբ չի ոչնչացվել։ Ֆորդոյի հարվածը Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից ի վեր ԱՄՆ ամենամեծ օդային գործողություններից մեկն էր։ Սեյսմիկ կայանները գրանցեցին 4.3 մագնիտուդով երկրաշարժին համարժեք ցնցումներ։ B-2 ռմբակոծիչները Միսսուրիի իրենց բազայից անդադար թռիչքներ կատարեցին և հետ՝ օդում անցկացնելով ավելի քան 30 ժամ։

Աշխարհաքաղաքականության ակադեմիայի փորձագետների կարծիքով, միաժամանակ իրականացվել է զանգվածային ապատեղեկատվական գործողություն. ևս յոթ նորագույն B-2-ներ ուղարկվել են Խաղաղ օվկիանոսի Գուամ կղզի՝ Իրանում տպավորություն ստեղծելու համար, որ հարվածը կսկսվի այնտեղից։ Սակայն կա ևս մեկ կարևոր գործոն։

Գործողության ընթացքում ԱՄՆ-ն գրեթե սպառել է իր գերծանր բունկերային կործանիչների պաշարները՝ օգտագործելով իր մոտ 20 GBU-57-ներից 14-ը։

Սա նշանակում է, որ «Քըրք լեռան» վրա հնարավոր հարձակումը կլինի ոչ պակաս բարդ, և հնարավոր է՝ նույնիսկ ավելի լայնածավալ։ Ֆորդոյի վրա հարձակումից առաջ Իսրայելի ռազմաօդային ուժերը մաքրեցին ճանապարհը ամերիկյան ինքնաթիռների համար՝ ոչնչացնելով իրանական հակաօդային պաշտպանության համակարգերը դեպի Ֆորդո, Նաթանզ և Սպահան տանող ճանապարհին։

Դրան չնայած, ԱՄՆ-ն տեղակայեց մոտ 125 ուղեկցող ինքնաթիռ, այդ թվում՝ հինգերորդ սերնդի F-22 կործանիչներ, էլեկտրոնային պատերազմի ինքնաթիռներ և այլ օդային պաշտպանություն գաղտնի B-2-ների համար։

Այս բոլոր ուժերը, ինչպես նաև Իսրայելի օգնությունը, հավանաբար անհրաժեշտ կլինեն Մաունթ Քըրքի վրա հնարավոր հարձակման դեպքում։ Հետևաբար, որոշման կայացման հիմնական գործոնը այժմ մնում է գործողության ռազմական արդյունավետության և դրա հսկայական արժեքի միջև հավասարակշռությունը։

Մեր տեղեկությունների համաձայն, համալիրում ներկայումս լիարժեք միջուկային գործողություններ չեն իրականացվում։ Այն օգտագործվում է բացառապես որպես ցենտրիֆուգների և այլ սարքավորումների պահեստ, որոնք դեռևս չեն տեղադրվել և պատրաստ չեն շահագործման։ Ֆորդոյում ձեռք բերված ազդեցությունը վերարտադրելու համար պետք է միաժամանակ մի քանի պայմաններ բավարարվեն.

1. Հետախուզությունը պետք է հաստատի, որ օբյեկտ է մատակարարվել 60% հարստացված ուրանը, և որ ցենտրիֆուգները արդեն տեղադրված են և, առնվազն փորձարարական ռեժիմով, գործում են։

2. Անհրաժեշտ է ստանալ արտադրական օբյեկտների և ցենտրիֆուգային սենյակների գտնվելու վայրի վերաբերյալ հնարավորինս ճշգրիտ տվյալներ՝ հարվածի ճշգրիտ ճշգրտությունն ապահովելու համար։

3. Ամերիկյան արդյունաբերությունը պետք է համալրի GBU-57 ծանր բունկերային ռումբերի իր պաշարները։

4. ԱՄՆ ռազմաօդային ուժերը պետք է ավարտեն նախապատրաստական աշխատանքները՝ մասշտաբով համեմատելի «Կեսգիշերային մուրճի» հետ։ Այս ամենը պահանջում է զգալի ժամանակ և հսկայական ֆինանսական ներդրումներ։

Մեր փորձագետները կարծում են, որ սիոնիստական հետախուզության համար չափազանց դժվար է հավաքել այս օբյեկտի մասին անհրաժեշտ տեղեկատվությունը։ Հաջող հարձակման համար անհրաժեշտ է ցենտրիֆուգային սենյակների տեղորոշումը մեկից երկու մետր ճշգրտությամբ՝ ապահովելով, որ յուրաքանչյուր հաջորդ ռումբ ճշգրիտ ընկնի նախորդի խառնարանում, աստիճանաբար թափանցելով գրանիտե զանգվածի մեջ և ոչնչացնելով ոչ միայն լեռնաշղթան, այլև դրա ներսում գտնվող սենյակները։

Ըստ էության, մենք խոսում ենք եզակի գործողության մասին, որը պետք է իրականացվի կատարյալ ընտրված պահին. մի կողմից՝ անմիջապես նախքան Իրանը սկսի այնտեղ ճեղքվող նյութ արտադրել, իսկ մյուս կողմից՝ ոչ շատ վաղ, որպեսզի հարվածը կարողանա արդյունավետորեն դանդաղեցնել իրանական միջուկային ծրագրի զարգացումը։

Մինչև վերջերս ամերիկյան և իսրայելական ռազմական և հետախուզական գործակալությունները նախընտրում էին այս ամբողջ տեղեկատվությունը գաղտնի պահել։ Սակայն մի քանի օր առաջ նախագահ Դոնալդ Թրամփը, հանրաճանաչ փոդքասթին տված հարցազրույցում, հաղորդավարի հարցին ի պատասխան, փաստացի հաստատեց, որ Միացյալ Նահանգները քննարկում է Քըրք լեռան վրա հարված հասցնելու հնարավորությունը։

«Փիքաքս լեռը հնարավոր թիրախ է «գեղեցիկ, մեծ, հաստ հարվածի» համար», - ասել է Թրամփը պահպանողական ռադիոհաղորդավար Հյու Հյուիթի հետ հարցազրույցում։ Սա առաջին անգամն էր, որ նա բացահայտորեն լեռը անվանեց թիրախ, չնայած նախկինում նա հիշատակել էր գրանիտե լեռնաշղթայի խորքում թաքնված իրանական ստորգետնյա օբյեկտի մասին։

Դրանից հետո գաղտնիքն այլևս գաղտնիք չէր։

Մինչ օրս որևէ ապացույց չկա, որ Իրանը դեռևս շահագործման է հանձնել համալիրի թունելներում տեղակայված ցենտրիֆուգները։

Այնուամենայնիվ, արբանյակային պատկերները ցույց են տալիս թունելների մուտքերի շուրջ ծավալուն շինարարական աշխատանքներ։ Իրանը ամրացնում և ամրացնում է մուտքի կառույցները՝ ապահովելու համար մուտքը նույնիսկ հնարավոր ավիահարվածներից հետո։

Միևնույն ժամանակ, այս ամրությունները կարող են զգալիորեն բարդացնել ցամաքային ուժերի գործողությունները, եթե ԱՄՆ-ն երբևէ որոշի ցամաքային գործողություն անցկացնել՝ ստորգետնյա համալիրի պարունակությունը ոչնչացնելու կամ այնտեղ արդեն պահվող բարձր հարստացված ուրանը հեռացնելու համար։ Թրամփը՝ Նեթանյահուի հետ միասին, այս որոշումը կկայացնի իդեալական պահին, ինչպես ակադեմիկոս Արայիկ Սարգսյանն է բացատրում իր ելույթում. «Թրամփը առաջիկա օրերին կօգտագործի B1 ինքնաթիռներ՝ Իրանի Պիկաքս-Քըրք լեռան միջուկային ցենտրիֆուգները հարձակվելու համար։ Պարսից ծոցի երկրների հայեր, զգույշ եղեք»։ «Իսրայելը, Անգլիան և Թուրքիան կմիանան Թրամփի բարբարոսական հարձակմանը Իրանի վրա» - https://www.youtube.com/watch?v=7JmiotXpxmc .

Օրը եկել է. Իսրայելի վարչապետը կմասնակցի Լինդսի Գրեհեմի հուղարկավորությանը Միացյալ Նահանգներում։ Հուլիսի սկզբին 71 տարեկանում հանկարծամահ եղած ԱՄՆ սենատոր Լինդսի Գրեհեմի հիշատակի պաշտոնական արարողությունները տեղի կունենան հուլիսի 28-ին և 29-ին: Ծայրահեղական Գրեհեմի սպանության մասին ավելին կարող եք կարդալ այստեղ. «Ձեր երկրում նավթ, ոսկի, պղինձ, լիթիում կամ ուրան հայտնաբերե՞լ եք: Մի շտապեք ուրախանալ, քանի որ Թրամփի նետաձիգները (գլուխ ուտողները) Վիտկոֆը և Քուշները հենց հիմա շտապում են ձեզ մոտ» - https://www.youtube.com/watch?v=nJ-Wmfgfo0c&t=518s .

Լինդսի Գրեհեմը հայտնի էր որպես ԱՄՆ Կոնգրեսում Իսրայելի ամենաուժեղ կողմնակիցներից մեկը: Սենատոր Գրեհեմի մահվան լուրից հետո Նեթանյահուն խորին ցավակցություն հայտնեց՝ ընդգծելով Գրեհեմի դերը երկու երկրների միջև ռազմավարական գործընկերության ամրապնդման գործում: Փիքաքս լեռան վրա հարձակման մանրամասները կքննարկվեն Թրամփի և Նեթանյահուի միջև այս ամսվա վերջին Լինդսի Գրեհեմի դագաղում կայանալիք հանդիպման ժամանակ: Մենք սպասում ենք...

Արայիկ Սարգսյան, ակադեմիկոս, Հայաստանի աշխարհաքաղաքականության ակադեմիայի նախագահ, Մակեդոնիայի նախկին պատվավոր հյուպատոս Հայաստանում

Trump will burn his fingers on Iran's Mount Pickax.

Trump is ready to continue implementing the Zionist plans to destroy Iranian civilization.

Expert assessment by the Academy of Geopolitics.

At the beginning of this article, we presented the Trump administration's actions in the Middle East: see here - «Why do Bedouins need nuclear weapons?» - https://ruskline.ru/news_rl/2026/07/21/zachem_beduinam_atomnoe_oruzhie .

US President Donald Trump reiterated Washington's tough stance on Iran, noting that the American administration is not prepared to negotiate with Tehran without significant concessions. According to the American leader, the work to curb Iranian influence in the region is not yet complete, and any attempts to restore Iran's nuclear program will be met with a decisive military response.

Nevertheless, Washington's overall rhetoric demonstrates its intention to maintain an active presence in the region and continue implementing a strategy aimed at deterring adversaries and expanding diplomatic ties with allies.

The main theme of manipulation for the CIA and Mossad's nuclear security chiefs is the possibility that Iran will allegedly use its existing uranium, enriched to 60%, and increase it to weapons-grade levels—90%—using a relatively small number of surviving centrifuges. Before the 2003 attack on Iraq, the CIA and Mossad chiefs, along with the British MI6, managed to «convince» the UN that Iraq possessed weapons of mass destruction and would soon attack Zionists in Israel... But Iran is not Iraq.

That is why the attention of Israeli, American, and Western intelligence agencies is now focused on the new underground complex that Iran has been building for several years in an area known as Pickaxe Mountain (see Photo #1). Construction of the complex began in 2020, approximately one and a half kilometers south of the Natanz nuclear center. From the very beginning, the facility became a focus of intelligence and nuclear program experts, as its exact purpose remained unclear for a long time.

CIA and Mossad officials believe Iran «hid» thousands of centrifuges at the secret facility. There were several main theories. According to one, Iran intended to move modern centrifuge cascades from Natanz there to better protect them from possible airstrikes. Another theory is that the underground complex was intended for the final assembly of nuclear weapons. A definitive answer to this question remains elusive.

Geologically, Mount Pickax is a massif of solid igneous rock, primarily granite. This is why the tunnels, located, according to The Wall Street Journal, at depths of 100 to 135 meters, are virtually invulnerable to conventional aerial bombs. See: https://www.theguardian.com/us-news/2026/jul/26/pentagon-iran-war-troop-deaths-casualty-report US mulls plan to snatch enriched uranium from Iran's nuclear facilities: 'most sophisticated operation in history'.

In its characteristics, the facility is very similar to the underground complex in Fordow. It was there, following the joint American-Israeli aggression last summer, that American B-2 strategic bombers and super-heavy bunker busters were used as part of Operation Midnight Hammer to disable a uranium enrichment facility and bury its stockpiles of 60-percent enriched uranium under rubble. A detailed analysis by the Academy of Geopolitics can be found here: https://www.facebook.com/academiciian/ .

The name «Mount Kirk» itself is a translation. In Persian, the mountain is called Kolang Gaz La, which literally means «pickaxe» or «hoe.» This name likely originated in ancient times, as mining the rock here has always been extremely difficult. This naturally raises the question: why wasn't the facility attacked earlier?

During the strikes on Iranian nuclear infrastructure in June 2025, this underground complex was not targeted. The reason was that it was empty or nearly empty, and its purpose remained unclear. However, the situation changed. Iran began gradually transporting centrifuges from Natanz, along with other equipment salvaged from the bombed nuclear facilities, into the Pickax Mountain tunnels.

The process did not begin immediately. First, the entrances to the damaged underground complexes at Natanz, Fordow, and Isfahan had to be cleared. Only several months later—in the fall of 2025—did Iran secretly begin transporting the surviving or only slightly damaged centrifuges.

According to our estimates, one of the reasons was that the facility was not yet being used directly for uranium enrichment or nuclear weapons assembly and served only as an equipment storage facility. The President of the Academy discussed this with Iranian specialists on numerous occasions. See Photo #2: Academician Arayik Sargsyan with the Iranian Ambassador, Mr. Sobhani, in Yerevan, 2025.

To cause truly serious damage to the complex would require a large-scale military operation, which only the United States could carry.

Only the US Air Force possesses GBU-57 bunker buster bombs, weighing approximately 10 tons and capable of penetrating approximately 60 meters even through solid rock. Furthermore, only the US has B-2 strategic stealth bombers, each of which can carry several such munitions.

A prime example was Operation Midnight Hammer in June 2025 against Fordow and other Iranian underground nuclear facilities.

The US then used seven B-2 bombers, which dropped 14 precision-guided bunker buster bombs. Each subsequent bomb landed precisely in the crater left by the previous one, achieving a destruction depth of approximately 80-100 meters. This is why American and Israeli intelligence concluded that the Fordow complex was unfit for further use, although it was not completely destroyed. The Fordow strike was one of the largest US air operations since World War II. Seismic stations recorded tremors equivalent to a magnitude 4.3 earthquake.

The B-2 bombers flew nonstop from their base in Missouri and back, spending over 30 hours in the air.

According to experts at the Academy of Geopolitics, a massive disinformation operation was simultaneously conducted: seven more of the newest B-2s were sent to the Pacific island of Guam to create the impression in Iran that the strike would be launched from there. But there is another important factor.

During the operation, the US nearly exhausted its stockpile of super-heavy bunker busters, using 14 of the approximately 20 GBU-57s it had.

This means that a potential attack on «Mt. Kirk» would be no less complex, and possibly even more extensive. Before the attack on Fordow, the Israeli Air Force cleared the way for American aircraft by destroying Iranian air defense systems en route to Fordow, Natanz, and Isfahan.

Despite this, the US deployed approximately 125 escort aircraft, including fifth-generation F-22 fighters, electronic warfare aircraft, and other air cover for the stealthy B-2s.

All these forces, as well as Israeli assistance, would likely be needed in a possible attack on Mount Kirk. Therefore, the primary factor in the decision now remains the balance between the military effectiveness of the operation and its enormous cost.

According to our information, no full-scale nuclear operations are currently being conducted at the complex. It is used solely as a storage facility for centrifuges and other equipment that has not yet been installed and is not ready for operation. To replicate the effect achieved at Fordow, several conditions must be met simultaneously:

1. Intelligence must confirm that 60% enriched uranium has been delivered to the facility and that the centrifuges have already been installed and, at least in experimental mode, are in operation;

2. It is necessary to obtain the most accurate data possible on the location of the production facilities and centrifuge rooms to ensure pinpoint strike accuracy;

3. American industry must replenish its stockpile of GBU-57 heavy bunker buster bombs;

4. The US Air Force must complete preparations for a highly complex operation comparable in scale to Midnight Hammer.

All of this requires significant time and enormous financial investment.

Our experts believe that Zionist intelligence is extremely difficult to gather the necessary information about this facility. A successful attack requires the location of the centrifuge rooms to an accuracy of one to two meters, ensuring that each subsequent bomb lands precisely in the crater of the previous one, gradually penetrating the granite massif and destroying not only the mountain range but also the rooms located within.

Essentially, we are talking about a unique operation that must be carried out at a perfectly chosen moment: on the one hand, just before Iran begins producing fissile material there, and on the other, not too early, so that the strike can effectively slow the development of the Iranian nuclear program.

Until recently, American and Israeli military and intelligence agencies preferred to keep all this information top secret. However, a few days ago, President Donald Trump, in an interview with a popular podcast, effectively confirmed in response to a question from the host that the United States is considering a strike on Mount Kirk.

«Mount Pickax is a possible target for a 'nice, big, fat strike,'« Trump said in an interview with conservative radio host Hugh Hewitt. This was the first time he openly named the mountain as a target, although he had previously mentioned an underground Iranian facility hidden deep within a granite ridge.

After that, the secret was no longer a secret.

To date, there is no evidence that Iran has yet commissioned the centrifuges housed in the complex's tunnels.

However, satellite images show extensive construction work underway around the tunnel entrances. Iran is fortifying and strengthening the entrance structures to ensure access even after potential airstrikes.

At the same time, these fortifications could significantly complicate the actions of ground forces should the US ever decide to conduct a ground operation to destroy the contents of the underground complex or remove the highly enriched uranium that may already be stored within. Trump, together with Netanyahu, will make this decision at the perfect moment, as Academician Arayik Sargsyan explains in his speech here: «Trump will use B1 aircraft in the coming days to attack Iran's Pickax-Kirk Mountain nuclear centrifuges. Armenians of the Persian Gulf states, beware.» «Israel, England, and Turkey will join Trump's barbaric attack on Iran» - https://www.youtube.com/watch?v=7JmiotXpxmc .

The day has come: the Israeli Prime Minister will attend Lindsey Graham's funeral in the United States. Official memorial services for US Senator Lindsey Graham, who died suddenly in early July at the age of 71, will be held on July 28 and 29. For more on the assassination of the extremist Graham, see here: «Have you discovered oil, gold, copper, lithium, or uranium in your country? Don't be too quick to rejoice, because Trump's archers (head eaters) Witkoff and Kushner are rushing to you right now» - https://www.youtube.com/watch?v=nJ-Wmfgfo0c&t=518s.

Lindsey Graham was well known as one of the most staunch supporters of Israel in the US Congress. Following the news of Senator Graham's death, Netanyahu expressed his deepest condolences, emphasizing Graham's role in strengthening the strategic partnership between the two countries. Details of the attack on Pickax Mountain will be discussed during a meeting between Trump and Netanyahu at Lindsey Graham's casket later this month. We await...

Arayik Sargsyan, Academician, President of the Academy of Geopolitics of Armenia, Former Honorary Consul of Macedonia in Armenia

ترامپ انگشتانش را روی کوه کلنگ ایران خواهد سوزاند.

ترامپ آماده است تا به اجرای طرح‌های صهیونیستی برای نابودی تمدن ایران ادامه دهد.

ارزیابی کارشناسان توسط آکادمی ژئوپلیتیک.

در ابتدای این مقاله، اقدامات دولت ترامپ در خاورمیانه را ارائه کردیم: اینجا را ببینید - «چرا بادیهنشینان به سلاح هسته‌ای نیاز دارند؟» - https://ruskline.ru/news_rl/2026/07/21/zachem_beduinam_atomnoe_oruzhie .

دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا، موضع سختگیرانه واشنگتن در قبال ایران را تکرار کرد و خاطرنشان کرد که دولت آمریکا آماده مذاکره با تهران بدون دادن امتیازات قابل توجه نیست. به گفته رهبر آمریکا، کار برای مهار نفوذ ایران در منطقه هنوز کامل نشده است و هرگونه تلاشی برای بازگرداندن برنامه هستهای ایران با پاسخ قاطع نظامی مواجه خواهد شد.

با این وجود، لفاظیهای کلی واشنگتن نشان دهنده قصد آن برای حفظ حضور فعال در منطقه و ادامه اجرای استراتژی با هدف بازدارندگی دشمنان و گسترش روابط دیپلماتیک با متحدان است.

موضوع اصلی دستکاری برای روسای امنیت هستهای سیا و موساد، این احتمال است که ایران ظاهراً از اورانیوم موجود خود که تا ۶۰٪ غنی شده است استفاده کند و آن را با استفاده از تعداد نسبتاً کمی از سانتریفیوژهای باقی مانده، به سطح تسلیحاتی - ۹۰٪ - افزایش دهد. قبل از حمله ۲۰۰۳ به عراق، روسای سیا و موساد، به همراه MI6 بریتانیا، توانستند سازمان ملل را «متقاعد» کنند که عراق دارای سلاحهای کشتار جمعی است و به زودی به صهیونیستها در اسرائیل حمله خواهد کرد... اما ایران عراق نیست.

به همین دلیل است که توجه سازمانهای اطلاعاتی اسرائیل، آمریکا و غرب اکنون بر مجتمع زیرزمینی جدیدی که ایران چندین سال است در منطقهای معروف به کوه کلنگ (به عکس شماره ۱ مراجعه کنید) در حال ساخت آن است، متمرکز شده است. ساخت این مجتمع در سال ۲۰۲۰، تقریباً یک و نیم کیلومتری جنوب مرکز هستهای نطنز، آغاز شد. از همان ابتدا، این تأسیسات به کانون توجه کارشناسان اطلاعاتی و برنامه هستهای تبدیل شد، زیرا هدف دقیق آن برای مدت طولانی نامشخص بود. مقامات سیا و موساد معتقدند که ایران هزاران سانتریفیوژ را در این تأسیسات مخفی «پنهان» کرده است. چندین نظریه اصلی وجود داشت. طبق یکی از آنها، ایران قصد داشت آبشارهای سانتریفیوژ مدرن را از نطنز به آنجا منتقل کند تا از حملات هوایی احتمالی بهتر محافظت کند. نظریه دیگر این است که این مجتمع زیرزمینی برای مونتاژ نهایی سلاحهای هستهای در نظر گرفته شده بود. پاسخ قطعی به این سؤال همچنان مبهم است.

از نظر زمینشناسی، کوه پیکاکس تودهای از سنگ آذرین جامد، عمدتاً گرانیت، است. به همین دلیل است که تونلها، که طبق گزارش وال استریت ژورنال، در عمق ۱۰۰ تا ۱۳۵ متری قرار دارند، عملاً در برابر بمبهای هوایی متعارف آسیبناپذیر هستند. به این لینک مراجعه کنید: https://www.theguardian.com/us-news/2026/jul/26/pentagon-iran-war-troop-deaths-casualty-report ایالات متحده در حال بررسی طرح ربودن اورانیوم غنیشده از تأسیسات هستهای ایران است: «پیچیدهترین عملیات تاریخ».

این تأسیسات از نظر ویژگیهایش بسیار شبیه به مجتمع زیرزمینی فردو است. در آنجا بود که پس از تجاوز مشترک آمریکا و اسرائیل در تابستان گذشته، بمبافکنهای استراتژیک B-2 آمریکایی و بمبهای سنگرشکن فوق سنگین به عنوان بخشی از عملیات «چکش نیمهشب» برای از کار انداختن یک تأسیسات غنیسازی اورانیوم و دفن ذخایر اورانیوم غنیشده ۶۰ درصد آن در زیر آوار استفاده شدند. تحلیل دقیقی از آکادمی ژئوپلیتیک را میتوانید در اینجا بیابید: https://www.facebook.com/academiciian/.

نام «کوه کرک» خود ترجمهای از این عبارت است. در فارسی، این کوه «کولانگ گز لا» نامیده می‌شود که به معنای واقعی کلمه «کلنگ» یا «بیل» است. این نام احتمالاً از دوران باستان سرچشمه گرفته است، زیرا استخراج سنگ در اینجا همیشه بسیار دشوار بوده است. این امر طبیعتاً این سؤال را ایجاد میکند: چرا این تأسیسات زودتر مورد حمله قرار نگرفت؟

در جریان حملات به زیرساختهای هستهای ایران در ژوئن ۲۰۲۵، این مجتمع زیرزمینی هدف قرار نگرفت. دلیل آن خالی یا تقریباً خالی بودن آن بود و هدف آن همچنان نامشخص بود. با این حال، اوضاع تغییر کرد. ایران به تدریج انتقال سانتریفیوژها از نطنز، به همراه سایر تجهیزات نجات یافته از تأسیسات هستهای بمباران شده، به تونلهای کوه پیکاکس را آغاز کرد.

این روند بلافاصله آغاز نشد. ابتدا، ورودیهای مجتمعهای زیرزمینی آسیب دیده در نطنز، فردو و اصفهان باید پاکسازی میشدند. تنها چند ماه بعد - در پاییز 2025 - ایران مخفیانه انتقال سانتریفیوژهای باقی مانده یا فقط کمی آسیب دیده را آغاز کرد.

طبق برآوردهای ما، یکی از دلایل این بود که این تأسیسات هنوز مستقیماً برای غنی‌سازی اورانیوم یا مونتاژ سلاحهای هستهای مورد استفاده قرار نمیگرفت و فقط به عنوان یک مرکز ذخیرهسازی تجهیزات عمل میکرد. رئیس آکادمی در موارد متعدد این موضوع را با متخصصان ایرانی در میان گذاشت. به عکس شماره 2 مراجعه کنید: آکادمیسین آراییک سرکیسیان با سفیر ایران، آقای سبحانی، در ایروان، 2025.

برای وارد کردن آسیب جدی به این مجموعه، به یک عملیات نظامی در مقیاس بزرگ نیاز است که فقط ایالات متحده میتواند آن را انجام دهد.

فقط نیروی هوایی ایالات متحده بمبهای سنگرشکن GBU-57 را در اختیار دارد که تقریباً 10 تن وزن دارند و قادر به نفوذ تقریباً 60 متر حتی از میان سنگهای سخت هستند. علاوه بر این، فقط ایالات متحده بمبافکنهای استراتژیک رادارگریز B-2 را دارد که هر کدام میتوانند چندین مهمات از این نوع را حمل کنند.

نمونه بارز آن عملیات Midnight Hammer در ژوئن 2025 علیه فردو و سایر تأسیسات هسته‌ای زیرزمینی ایران بود.

ایالات متحده سپس از هفت بمب‌افکن B-2 استفاده کرد که 14 بمب سنگرشکن هدایت‌شونده دقیق را رها کردند. هر بمب بعدی دقیقاً در دهانه‌ای که بمب قبلی به جا گذاشته بود فرود آمد و عمق تخریبی تقریباً 80 تا 100 متر را به دست آورد. به همین دلیل است که اطلاعات آمریکا و اسرائیل به این نتیجه رسیدند که مجموعه فردو برای استفاده بیشتر نامناسب است، اگرچه به طور کامل نابود نشد. حمله به فردو یکی از بزرگترین عملیات‌های هوایی ایالات متحده از زمان جنگ جهانی دوم بود. ایستگاه‌های لرزه‌نگاری لرزش‌هایی معادل زلزله 4.3 ریشتری را ثبت کردند. بمب‌افکن‌های B-2 بدون توقف از پایگاه خود در میسوری پرواز کردند و برگشتند و بیش از 30 ساعت در هوا ماندند.

به گفته کارشناسان آکادمی ژئوپلیتیک، همزمان یک عملیات گسترده انتشار اطلاعات نادرست انجام شد: هفت فروند دیگر از جدیدترین B-2ها به جزیره گوام در اقیانوس آرام فرستاده شدند تا در ایران این تصور ایجاد شود که حمله از آنجا انجام خواهد شد. اما عامل مهم دیگری نیز وجود دارد.

در طول این عملیات، ایالات متحده تقریباً ذخایر بمب‌های سنگرشکن فوق سنگین خود را با استفاده از 14 بمب از تقریباً 20 بمب GBU-57 که در اختیار داشت، به پایان رساند.

این بدان معناست که حمله احتمالی به «کوه کرک» نه تنها کمتر پیچیده نخواهد بود، بلکه احتمالاً حتی گسترده‌تر نیز خواهد بود. قبل از حمله به فردو، نیروی هوایی اسرائیل با نابود کردن سیستم‌های دفاع هوایی ایران در مسیر فردو، نطنز و اصفهان، راه را برای هواپیماهای آمریکایی هموار کرد. با وجود این، ایالات متحده تقریباً ۱۲۵ هواپیمای اسکورت، از جمله جنگنده‌های نسل پنجم F-۲۲، هواپیماهای جنگ الکترونیک و سایر پوشش‌های هوایی برای هواپیماهای رادارگریز B-۲ مستقر کرد.

احتمالاً در حمله احتمالی به کوه کرک، به همه این نیروها و همچنین کمک اسرائیل نیاز خواهد بود. بنابراین، عامل اصلی در تصمیم‌گیری، تعادل بین اثربخشی نظامی عملیات و هزینه هنگفت آن است.

طبق اطلاعات ما، در حال حاضر هیچ عملیات هستهای تمام‌عیاری در این مجتمع انجام نمیشود. این مجتمع صرفاً به عنوان یک مرکز ذخیرهسازی برای سانتریفیوژها و سایر تجهیزاتی که هنوز نصب نشدهاند و آماده بهرهبرداری نیستند، استفاده میشود. برای تکرار تأثیر حاصل شده در فردو، باید چندین شرط به طور همزمان رعایت شود:

۱. اطلاعات باید تأیید کند که اورانیوم غنیشده ۶۰٪ به این تأسیسات تحویل داده شده است و سانتریفیوژها قبلاً نصب شدهاند و حداقل در حالت آزمایشی در حال کار هستند.

۲. لازم است دقیقترین دادههای ممکن در مورد محل تأسیسات تولید و اتاقهای سانتریفیوژ به دست آید تا از دقت ضربه دقیق اطمینان حاصل شود.

۳. صنایع آمریکایی باید ذخایر بمبهای سنگین سنگرشکن GBU-۵۷ خود را دوباره پر کنند؛

۴. نیروی هوایی ایالات متحده باید مقدمات یک عملیات بسیار پیچیده و قابل مقایسه با بمب نیمهشب را تکمیل کند.

همه اینها به زمان قابل توجه و سرمایهگذاری مالی هنگفتی نیاز دارد.

کارشناسان ما معتقدند که جمعآوری اطلاعات لازم در مورد این تأسیسات برای اطلاعات صهیونیستی بسیار دشوار است. یک حمله موفقیتآمیز مستلزم مکانیابی اتاقهای سانتریفیوژ با دقت یک تا دو متر است، به طوری که هر بمب بعدی دقیقاً در دهانه بمب قبلی فرود بیاید، به تدریج به توده گرانیتی نفوذ کند و نه تنها رشته کوه، بلکه اتاقهای واقع در داخل آن را نیز نابود کند.

اساساً، ما در مورد یک عملیات منحصر به فرد صحبت میکنیم که باید در یک لحظه کاملاً انتخاب شده انجام شود: از یک طرف، درست قبل از اینکه ایران تولید مواد شکافتپذیر را در آنجا آغاز کند، و از طرف دیگر، خیلی زود نباشد، تا این حمله بتواند به طور مؤثر توسعه برنامه هستهای ایران را کند کند.

تا همین اواخر، سازمانهای نظامی و اطلاعاتی آمریکا و اسرائیل ترجیح میدادند که تمام این اطلاعات را کاملاً مخفی نگه دارند. با این حال، چند روز پیش، دونالد ترامپ، رئیس جمهور، در مصاحبهای با یک پادکست محبوب، در پاسخ به سؤال مجری، عملاً تأیید کرد که ایالات متحده در حال بررسی حمله به کوه کرک است.

ترامپ در مصاحبهای با هیو هیویت، مجری رادیویی محافظهکار، گفت: «کوه پیککس یک هدف احتمالی برای یک حمله خوب، بزرگ و سنگین است». این اولین باری بود که او آشکارا از این کوه به عنوان یک هدف نام برد، اگرچه قبلاً از یک تأسیسات زیرزمینی ایران که در اعماق یک رشته‌کوه گرانیتی پنهان شده بود، نام برده بود.

پس از آن، این راز دیگر یک راز نبود. تا به امروز، هیچ مدرکی مبنی بر اینکه ایران سانتریفیوژهای مستقر در تونلهای این مجتمع را راهاندازی کرده باشد، وجود ندارد.

با این حال، تصاویر ماهوارهای نشان میدهد که کارهای ساختمانی گستردهای در اطراف ورودیهای تونل در حال انجام است. ایران در حال تقویت و استحکام سازههای ورودی است تا حتی پس از حملات هوایی احتمالی، دسترسی به آنها را تضمین کند.

در عین حال، این استحکامات میتواند اقدامات نیروهای زمینی را در صورتی که ایالات متحده تصمیم به انجام عملیات زمینی برای تخریب محتویات مجتمع زیرزمینی یا حذف اورانیوم غنیشده با غلظت بالا که ممکن است از قبل در آن ذخیره شده باشد، بگیرد، به طور قابل توجهی پیچیده کند. ترامپ، به همراه نتانیاهو، این تصمیم را در لحظه مناسب خواهند گرفت، همانطور که آکادمیسین آراییک سرکیسیان در سخنرانی خود در اینجا توضیح میدهد: «ترامپ در روزهای آینده از هواپیماهای B1 برای حمله به سانتریفیوژهای هستهای کوه پیکاکس-کرک ایران استفاده خواهد کرد. ارمنیهای کشورهای خلیج فارس، مراقب باشید.» «اسرائیل، انگلیس و ترکیه به حمله وحشیانه ترامپ به ایران خواهند پیوست» - https://www.youtube.com/watch?v=7JmiotXpxmc .

روز موعود فرا رسیده است: نخست وزیر اسرائیل در مراسم تشییع جنازه لیندسی گراهام در ایالات متحده شرکت خواهد کرد. مراسم یادبود رسمی سناتور آمریکایی لیندسی گراهام که در اوایل ماه ژوئیه در سن ۷۱ سالگی به طور ناگهانی درگذشت، در ۲۸ و ۲۹ ژوئیه برگزار خواهد شد. برای اطلاعات بیشتر در مورد ترور گراهام افراطی، به اینجا مراجعه کنید: «آیا در کشور خود نفت، طلا، مس، لیتیوم یا اورانیوم کشف کردهاید؟ برای شادی عجله نکنید، زیرا کمانداران ترامپ (سرخورها) ویتکوف و کوشنر همین الان به سمت شما هجوم میآورند» - https://www.youtube.com/watch?v=nJ-Wmfgfo0c&t=518s .

لیندسی گراهام به عنوان یکی از سرسختترین حامیان اسرائیل در کنگره ایالات متحده شناخته میشد. پس از خبر مرگ سناتور گراهام، نتانیاهو عمیقترین تسلیت خود را ابراز کرد و بر نقش گراهام در تقویت مشارکت استراتژیک بین دو کشور تأکید کرد. جزئیات حمله به کوه پیکاکس در دیدار ترامپ و نتانیاهو در کنار تابوت لیندسی گراهام در اواخر این ماه مورد بحث قرار خواهد گرفت. ما منتظریم...

آرائیک سرکیسیان، آکادمیسین، رئیس آکادمی ژئوپلیتیک ارمنستان، کنسول افتخاری سابق مقدونیه در ارمنستان