Всё имеет своё нажало и свой конец.
Президент США Дональд Трамп признал, что цены на топливо, вероятно, останутся высокими как минимум до промежуточных выборов в конгресс в ноябре.
После закрытия важного нефтепровода «Восток – Запад» в Саудовской Аравии вероятность нового нефтяного кризиса резко повысилась. По источникам нашей Академии, в воскресенье, 13 сентября, покупатели и трейдеры саудовской нефти сообщили, что запасы саудовской нефти, предназначенные для экспорта, иссякнут в течение 5-7 дней. Они предупредили, что это произойдёт, если работа нефтепровода, проходящего через Красное море, не возобновится в ближайшие дни. Цена дизеля в США на прошлой неделе впервые в истории достигла $6 за галлон, а на этой повысилась до $6,23. Цена бензина, летом опускавшаяся ниже $4 за галлон, поднялась до $4,32. Руководители трёх крупнейших нефтяных компаний США – ExxonMobil, Chevron и ConocoPhillips – в марте предупреждали чиновников администрации Трампа, что длительная блокировка Ормузского пролива приведёт к топливному кризису, включая дефицит нефтепродуктов.
Затяжной кризис накладывается на последствия военного конфликта между Россией и Украиной и усиливает глобальное инфляционное давление. Доходность 10-летних казначейских облигаций США впервые с 2023 года превысила 5% до 5,6%. Атаки на энергетическую инфраструктуру в российско-украинском конфликте уже подтолкнули вверх цены на дизель. Ранее Россия и Украина согласились на энергетическое перемирие.
Такое развитие событий может привести к потере около 4% мировых поставок нефти и новому повышению цен на энергоносители. Напомним, в течение прошлой недели цена нефти марки Brent вновь превысила 100 долларов за баррель.
Саудовская Аравия сообщила о временном закрытии нефтепровода «Восток – Запад» в качестве меры предосторожности после атаки беспилотников, которая, предположительно, исходила из Ирака, где действуют поддерживаемые Ираном вооружённые группировки. Из-за блокады Ормузского пролива нефтепровод протяженностью 1200 км в течение последних шести месяцев стал основным маршрутом поставок нефти с Ближнего Востока на мировой рынок. По нему транспортировалось 4-5 млн баррелей в сутки.
США, в свою очередь, в рамках морской блокады иранских портов за последние два месяца остановили около 100 торговых судов. «Ни одно судно не прошло через блокаду без разрешения вооруженных сил Соединенных Штатов», – заявили в Центральном командовании американских вооруженных сил (CENTCOM) 12 сентября, добавив, что американские силы «продолжают полностью сосредоточиваться на этой миссии».
Спустя почти семь месяцев войны – той или иной интенсивности – США удалось ослабить хватку Ирана в Ормузском проливе и одновременно почти полностью остановить экспорт иранской нефти, что должно ускорить экономический упадок в стране (о реальных потерях Армии США см. в нашем анализе: «О потерях американской армии в войне против Ирана»). По крайней мере, на это надеется президент США Дональд Трамп.
Но война, начатая США и Израилем 28 февраля, всё еще далека от завершения, а патовая ситуация дорого обходится всем сторонам. Соглашение, достигнутое в июне, быстро рухнуло, и с тех пор дипломатического прогресса не зафиксировано. Боевые действия низкой интенсивности продолжаются, и, похоже, у США до сих пор нет чёткой стратегии выхода из войны.
Растущее экономическое давление на Иран до сих пор не спровоцировало народное восстание, а если аятолл загонят в угол, они могут выбрать военную эскалацию вместо капитуляции. Одновременно хуситы в Йемене, усилили атаки против Саудовской Аравии, что снова подбросило цены на нефть, и захватили стратегический порт Моха на побережье Красного моря, тем самым получив контроль над Баб-эль-Мандебским проливом. Интересно, что в честь Мохи назван сорт кофе – мокка. С XV по XVII век Моха был основным рынком и портом по вывозу кофе из Йемена. Он имеет обширную гавань, защищённую двумя крепостями.
Карта №1: стратегический порт Моха.
Если дела так пойдут, то до мая 2027 года Хуситы освободят и столицу Аден и объединят наконец-то Йемен.
Иран фактически закрыл Ормузский пролив, через который до войны проходила пятая часть мировых поставок нефти и газа, закрыл в первые дни войны, используя ущерб глобальной экономике как рычаг давления. При этом он продолжал экспортировать свою нефть, в основном в Китай.
Одновременно, как уже было сказано, на этой неделе Хуситы начали серию атак на нефтяные объекты в Саудовской Аравии в рамках конфликта, длящегося более десяти лет, но обострившегося в последние недели.
Молниеносное продвижение хуситов угрожает главному морскому пути в Красном море. На фоне сложной ситуации в Ормузском проливе атаки беспилотников, приписываемые проиранским формированиям, действующим в Ираке, привели к закрытию основного нефтепровода, проходящего через королевство. Это кошмарный сценарий для Саудовской Аравии, и он уже вызвал потрясения на рынках по всему миру.
Важнейший союзник саудитов, на которого они полагались (Дональд Трамп), похоже, не решается расширять войну, которая бьет по его популярности и популярности Республиканской партии накануне выборов в конгресс. Для Ирана продвижение Хуситов и закрытие нефтепровода усиливают глобальное экономическое давление на американского президента. До сих пор Саудовской Аравии удавалось избегать части тяжелых последствий войны в Заливе, направляя свою нефть через Аравийский полуостров к Красному морю, откуда ее можно экспортировать в Европу через Египет по трубопроводу SUMED и Суэцкому каналу, либо в Азию по маршруту через пролив Баб-эль-Мандеб и далее в сторону Индийского океана.
Однако последние события меняют привычную картину. За последние дни Хуситы, благодаря военным успехам, значительно улучшили возможность блокировать поставки саудовской нефти через Баб-эль-Мандеб. Саудовская Аравия 11 сентября объявила, что закрыла нефтепровод, ведущий с основных нефтяных месторождений на востоке страны к Красному морю на западе, после атак беспилотников.
Саудовская Аравия воевала с Хуситами, начиная с 2015 года, но ее союзники добились незначительного прогресса на местах. Конфликт привёл к гибели около 150 тысяч человек и подтолкнул Йемен на грань голода до прекращения огня в 2022 году (об этом подробнее на странице Академии). Недавние успехи хуситов усиливают давление на Эр-Рияд с требованием отреагировать, но все варианты, стоящие перед ним, сопряжены со значительными издержками при неопределённом результате. Саудиты могут усилить атаки со своей стороны и попытаться отбросить хуситов, но это затянет противостояние и приведёт к более тяжелым ответным ударам по саудовской энергетической инфраструктуре. Это не то направление, которое она не выбирала в прошлом, но теперь у Хуситов есть более совершенные средства ведения войны, чем раньше – а у саудитов, по всей видимости, меньше ракет-перехватчиков вследствие войны между США и Ираном.
Остается возможность дипломатического решения с Хуситами или их покровителями в Тегеране. Однако хуситы требуют снятия блокады, введённой Саудовской Аравией, что позволило бы им существенно укрепиться в долгосрочной перспективе, а Иран мало заинтересован в стабилизации региона без получения значительных уступок от США.
На протяжении десятилетий Саудовская Аравия и другие страны Персидского залива полагались на американские гарантии безопасности. Они были подорваны в период правления Трампа, который также в свой первый срок никак не отреагировал на атаку 2019 года, приписываемую хуситам, которая временно остановила половину поставок нефти Саудовской Аравии (подробнее см. в нашем анализе: «Макрон не дал Пашиняну гарантий, Урсула не дала денег, Путин пойдёт на конфронтацию. Трамп разрушил Армению»).
США начали воздушные удары по Хуситам в январе 2024 года при администрации Байдена, и они продолжались до января 2025 года Трамп начал воздушную кампанию против повстанцев в марте прошлого года в ответ на атаку судов в Красном море, связанную с войной в Газе.
Но теперь американские силы развёрнуты вокруг Ормузского пролива, а затяжные боевые действия значительно истощили американскую армию и сократили ее запасы современных ракет-перехватчиков…
Араик Саргсян, академик, Президент Академии Геополитики, Член РОИС РФ, бывший Почетный Консул С.Р. Македония в Армении
Սաուդյան թագավորության «հեքիաթային» ավարտը. նույնիսկ Թրամփի և Ռոնալդուի գնումները անօգուտ էին հուսիթների դեմ: Նավթի գները կհասնեն 170 դոլարի մեկ բարելի համար:
Աշխարհաքաղաքականության ակադեմիայի փորձագիտական գնահատականը:
Ամեն ինչ ունի իր ավարտը:
ԱՄՆ նախագահ Դոնալդ Թրամփը երեկ խոստովանեց, որ վառելիքի գները, հավանաբար, բարձր կմնան առնվազն մինչև նոյեմբերին կայանալիք Կոնգրեսի միջանկյալ ընտրությունները:
Սաուդյան Արաբիայում կարևոր Արևելք-Արևմուտք նավթատարի փակումից հետո նոր նավթային ճգնաժամի հավանականությունը կտրուկ աճել է: Մեր ակադեմիայի աղբյուրների համաձայն, կիրակի՝ սեպտեմբերի 13-ին, սաուդյան նավթի գնորդներն ու առևտրականները հայտնել են, որ արտահանման համար նախատեսված սաուդյան նավթի պաշարները կսպառվեն 5-7 օրվա ընթացքում: Նրանք զգուշացրել են, որ դա կպատահի, եթե Կարմիր ծովի նավթատարը չվերսկսի աշխատանքը առաջիկա օրերին: ԱՄՆ-ում դիզելային վառելիքի գները անցյալ շաբաթ պատմության մեջ առաջին անգամ հասան 6 դոլարի մեկ գալոնի համար, իսկ այս շաբաթ դրանք բարձրացել են մինչև 6.23 դոլար: Բենզինի գինը, որը ամռանը իջել էր 4 դոլարից ցածր մեկ գալոնի համար, բարձրացել է մինչև 4.32 դոլար: ԱՄՆ երեք խոշոր նավթային ընկերությունների՝ ExxonMobil-ի, Chevron-ի և ConocoPhillips-ի ղեկավարները մարտին Թրամփի վարչակազմի պաշտոնյաներին զգուշացրել էին, որ Հորմուզի նեղուցի երկարատև փակումը կհանգեցնի վառելիքային ճգնաժամի, այդ թվում՝ նավթամթերքի պակասի։
Երկարատև ճգնաժամը սրվում է Ռուսաստանի և Ուկրաինայի միջև ռազմական հակամարտության հետևանքներով և մեծացնում է համաշխարհային գնաճային ճնշումը։ ԱՄՆ 10-ամյա գանձապետական պարտատոմսերի եկամտաբերությունը 2023 թվականից ի վեր առաջին անգամ գերազանցել է 5%-ը՝ հասնելով 5.6%-ի։ Ռուսաստան-Ուկրաինա հակամարտության ընթացքում էներգետիկ ենթակառուցվածքների վրա հարձակումները արդեն բարձրացրել են դիզելային վառելիքի գները։ Ռուսաստանը և Ուկրաինան նախկինում համաձայնել են էներգետիկ հրադադարի։
Այս զարգացումը կարող է հանգեցնել համաշխարհային նավթի մատակարարումների մոտ 4%-ի կորստի և էներգակիրների գների հետագա աճի։ Հիշեցնենք, որ անցյալ շաբաթ Brent հում նավթի գինը կրկին գերազանցել է 100 դոլարը մեկ բարելի համար։ Սաուդյան Արաբիան հայտարարել է Արևելք-Արևմուտք նավթատարի ժամանակավոր փակման մասին՝ որպես նախազգուշական միջոց՝ Իրաքում անօդաչու թռչող սարքերի հարձակման հետևանքով, որը, ենթադրաբար, սկսվել է այնտեղ, որտեղ գործում են Իրանի կողմից աջակցվող զինյալները։ Հորմուզի նեղուցի շրջափակման պատճառով, 1200 կիլոմետրանոց խողովակաշարը վերջին վեց ամիսների ընթացքում դարձել է Մերձավոր Արևելքից համաշխարհային շուկաներ նավթի մատակարարման հիմնական ուղին՝ օրական տեղափոխելով 4-5 միլիոն բարել։
Մինչդեռ, Միացյալ Նահանգները վերջին երկու ամիսների ընթացքում կանգնեցրել է մոտ 100 առևտրային նավ՝ իրանական նավահանգիստների ռազմածովային շրջափակման շրջանակներում։ «Ոչ մի նավ չի անցել շրջափակման միջով առանց Միացյալ Նահանգների ուժերի թույլտվության», - սեպտեմբերի 12-ին հայտարարեց ԱՄՆ Կենտրոնական հրամանատարությունը (CENTCOM), հավելելով, որ ամերիկյան ուժերը «շարունակում են լիովին կենտրոնացած լինել այս առաքելության վրա»։ Տարբեր ինտենսիվության գրեթե յոթ ամիս տևած պատերազմից հետո ԱՄՆ-ին հաջողվել է թուլացնել Իրանի վերահսկողությունը Հորմուզի նեղուցի վրա և միաժամանակ գրեթե ամբողջությամբ դադարեցնել իրանական նավթի արտահանումը, ինչը, ինչպես կանխատեսվում է, կարագացնի երկրի տնտեսական անկումը։ ԱՄՆ բանակի իրական կորուստների համար տե՛ս մեր վերլուծությունը՝ Իրանի դեմ պատերազմում ամերիկյան բանակի կորուստների մասին։ https://ruskline.ru/news_rl/2026/09/07/o_poteryah_amerikanskoi_armii_v_voine_protiv_irana . Ամեն դեպքում, դա է հույսը դնում ԱՄՆ նախագահ Դոնալդ Թրամփի վրա։
Սակայն ԱՄՆ-ի և Իսրայելի կողմից փետրվարի 28-ին սկսված պատերազմը դեռևս հեռու է ավարտից, և փակուղին բոլոր կողմերին թանկ է նստում։ Հունիսին ձեռք բերված համաձայնագիրը արագորեն ձախողվեց, և դիվանագիտական առաջընթացը այդ ժամանակվանից ի վեր անհասանելի է։ Ցածր ինտենսիվությամբ մարտերը շարունակվում են, և ԱՄՆ-ն, կարծես, դեռևս չունի հստակ ելքի ռազմավարություն։ Իրանի վրա աճող տնտեսական ճնշումը դեռևս չի հրահրել ժողովրդական ապստամբություն, և եթե անկյունում հայտնվեն, այաթոլլաները կարող են ռազմական էսկալացիա ընտրել կապիտուլյացիայի փոխարեն։ Միևնույն ժամանակ, Եմենի հուսիթները ակտիվացրել են Սաուդյան Արաբիայի դեմ հարձակումները, ինչը բարձրացրել է նավթի գները, և գրավել են Կարմիր ծովի ափին գտնվող Ալ Մուխա ռազմավարական նավահանգիստը՝ այդպիսով վերահսկողություն հաստատելով Բաբ էլ-Մանդեբի նեղուցի նկատմամբ։ Սակայն փետրվարի 28-ին ԱՄՆ-ի և Իսրայելի կողմից սկսված պատերազմը դեռևս հեռու է ավարտից, և փակուղին ծանր բեռ է բոլոր կողմերի համար։ Հունիսին ձեռք բերված համաձայնագիրը արագորեն ձախողվեց, և դիվանագիտական առաջընթացը այդ ժամանակվանից ի վեր անհասանելի է։ Ցածր ինտենսիվությամբ մարտերը շարունակվում են, և ԱՄՆ-ն, կարծես, դեռևս չունի հստակ դուրս գալու ռազմավարություն։ Իրանի վրա աճող տնտեսական ճնշումը դեռևս չի հրահրել ժողովրդական ապստամբություն, և եթե անկյունում հայտնվեն, այաթոլլաները կարող են ռազմական էսկալացիա ընտրել կապիտուլյացիայի փոխարեն։ Միևնույն ժամանակ, Եմենում հուսիթները ակտիվացրել են Սաուդյան Արաբիայի դեմ հարձակումները, ինչը կրկին բարձրացրել է նավթի գները, և գրավել են Կարմիր ծովի ափին գտնվող Մոչա ռազմավարական նավահանգիստը՝ այդպիսով վերահսկողություն հաստատելով Բաբ էլ-Մանդեբի նեղուցի նկատմամբ։
Հետաքրքիր է, որ Մոկա անունով է կոչվել սուրճի մի տեսակ։ 15-րդ դարից մինչև 17-րդ դարերը Մոկան Եմենից սուրճի արտահանման հիմնական շուկան և նավահանգիստն էր։ Այն ունի մեծ նավահանգիստ, որը պաշտպանված է երկու ամրոցներով. տե՛ս քարտեզ #1, Մոկա ռազմավարական նավահանգիստը։
Եթե ամեն ինչ շարունակվի ըստ պլանի, հուսիթները մինչև 2027 թվականի մայիսը կազատագրեն մայրաքաղաք Ադենը և վերջապես կմիավորեն Եմենը։
Իրանը պատերազմի առաջին օրերին փաստացի փակեց Հորմուզի նեղուցը, որի միջով պատերազմից առաջ անցնում էր աշխարհի նավթի և գազի մատակարարումների մեկ հինգերորդ մասը՝ օգտագործելով համաշխարհային տնտեսությանը հասցված վնասը որպես լծակ։ Միևնույն ժամանակ, այն շարունակեց արտահանել իր նավթը, հիմնականում Չինաստան։
Միաժամանակ, ինչպես նշվեց ավելի վաղ, այս շաբաթ հուսիթները մի շարք հարձակումներ սկսեցին Սաուդյան Արաբիայի նավթային օբյեկտների վրա՝ որպես հակամարտության մի մաս, որը տևել է ավելի քան մեկ տասնամյակ, բայց վերջին շաբաթներին սրվել է։
Հուսիթների կայծակնային արագ առաջխաղացումը սպառնում է Կարմիր ծովում գտնվող հիմնական նավագնացության ուղուն։ Հորմուզի նեղուցում ստեղծված բարդ իրավիճակի ֆոնին, Իրաքում գործող Իրանի կողմից աջակցվող աշխարհազորայինների կողմից իրականացվող անօդաչու թռչող սարքերի հարձակումները հանգեցրել են թագավորության գլխավոր նավթատարի փակմանը: Սա մղձավանջային սցենար է Սաուդյան Արաբիայի համար և արդեն իսկ ամբողջ աշխարհում շուկայական խառնաշփոթ է առաջացրել։
Սաուդյան Արաբիայի ամենակարևոր և ամենավստահելի դաշնակիցը (Դոնալդ Թրամփը) կարծես թե տատանվում է պատերազմը սրելու հարցում, ինչը վնասում է նրա և Հանրապետական կուսակցության ժողովրդականությանը Կոնգրեսի ընտրություններից առաջ: Իրանի համար հուսիթների առաջխաղացումը և խողովակաշարի փակումը մեծացնում են համաշխարհային տնտեսական ճնշումը Ամերիկայի նախագահի վրա: Մինչ օրս Սաուդյան Արաբիային հաջողվել է խուսափել Պարսից ծոցի պատերազմի որոշ դաժան հետևանքներից՝ իր նավթը Արաբական թերակղզով հասցնելով Կարմիր ծով, որտեղից այն կարող է արտահանվել Եվրոպա՝ Եգիպտոսի միջոցով՝ SUMED խողովակաշարով և Սուեզի ջրանցքով, կամ Ասիա՝ Բաբ էլ-Մանդեբի նեղուցով և այնուհետև՝ Հնդկական օվկիանոս:
Այնուամենայնիվ, վերջին իրադարձությունները փոխում են այս ծանոթ պատկերը: Վերջին երկու օրերի ընթացքում հուսիթները, ռազմական առաջխաղացման շնորհիվ, զգալիորեն բարելավել են Սաուդյան Արաբիայի նավթի առաքումները Բաբ էլ-Մանդեբ խողովակաշարով խոչընդոտելու իրենց կարողությունը: Սեպտեմբերի 11-ին Սաուդյան Արաբիան հայտարարեց, որ փակել է երկրի արևելքում գտնվող հիմնական նավթահանքերից դեպի արևմուտքում գտնվող Կարմիր ծով տանող խողովակաշարը՝ անօդաչու թռչող սարքերի հարձակումներից հետո։
Սաուդյան Արաբիան 2015 թվականից ի վեր պայքարում է հուսիթների դեմ, սակայն նրա դաշնակիցները քիչ առաջընթաց են գրանցել տեղում։ Հակամարտությունը խլել է մոտ 150,000 մարդու կյանք և Եմենը հասցրել սովի եզրին մինչև 2022 թվականին հրադադարի կնքումը։ Դուք կարող եք ավելին կարդալ այս մասին Ակադեմիայի էջում՝ https://www.facebook.com/academician: Հուսիթների վերջին հաջողությունները մեծացնում են Ռիադի վրա արձագանքելու ճնշումը, սակայն բոլոր տարբերակները, որոնց առջև նրանք կանգնած են, կրում են զգալի ծախսեր և անորոշ արդյունք։ Սաուդյան Արաբիան կարող է ակտիվացնել իր հարձակումները և փորձել հետ մղել հուսիթներին, սակայն դա կերկարաձգի դիմակայությունը և կհանգեցնի Սաուդյան Արաբիայի էներգետիկ ենթակառուցվածքների վրա ավելի լուրջ պատասխան հարվածների։ Սա այն ուղին չէ, որը նրանք ընտրել են անցյալում, բայց հուսիթներն այժմ ունեն ավելի բարդ ռազմական հնարավորություններ, քան նախկինում, մինչդեռ սաուդցիները, ըստ երևույթին, ունեն ավելի քիչ խափանող հրթիռներ՝ ԱՄՆ-ի և Իրանի միջև պատերազմի պատճառով։ Հուսիթների կամ նրանց Թեհրանում աջակիցների հետ դիվանագիտական լուծումը դեռևս հնարավոր է։ Այնուամենայնիվ, հուսիթները պահանջում են Սաուդյան Արաբիայի կողմից պարտադրված շրջափակման վերացումը, ինչը նրանց թույլ կտա զգալիորեն ամրապնդել իրենց դիրքերը երկարաժամկետ հեռանկարում, և Իրանը քիչ հետաքրքրություն ունի տարածաշրջանը կայունացնելու հարցում՝ առանց ԱՄՆ-ի կողմից նշանակալի զիջումների։
Տասնամյակներ շարունակ Սաուդյան Արաբիան և Պարսից ծոցի մյուս պետությունները հույսը դրել են ամերիկյան անվտանգության երաշխիքների վրա։ Դրանք խաթարվել են Թրամփի վարչակազմի օրոք, ով իր առաջին ժամկետում նաև չկարողացավ արձագանքել 2019 թվականին հուսիթներին վերագրվող հարձակմանը, որը ժամանակավորապես դադարեցրեց Սաուդյան Արաբիայի նավթի մատակարարումների կեսը։ Ավելի մանրամասն տեղեկությունների համար տե՛ս մեր վերլուծությունը. Մակրոնը Փաշինյանին երաշխիքներ չտվեց, Ուրսուլան փող չտվեց, Պուտինը կդիմադրի։ Թրամփը ոչնչացրեց Հայաստանը։ https://www.youtube.com/live/GWm2Wfq7prY ։
ԱՄՆ-ն օդային հարվածներ է հասցրել հուսիթներին 2024 թվականի հունվարին՝ Բայդենի վարչակազմի օրոք, և դրանք շարունակվել են մինչև 2025 թվականի հունվարը։ Թրամփը օդային արշավ է սկսել ապստամբների դեմ անցյալ տարվա մարտին՝ ի պատասխան Կարմիր ծովում նավերի վրա հարձակման, որը կապված էր Ղազայի պատերազմի հետ։
Սակայն այժմ ամերիկյան ուժերը տեղակայված են Հորմուզի նեղուցի շուրջ, և երկարատև մարտերը զգալիորեն սպառել են ԱՄՆ զինված ուժերին և կրճատել ժամանակակից հակահրթիռային հրթիռների պաշարները... Շարունակությունը՝ Արայիկ Սարգսյան, ակադեմիկոս, Աշխարհաքաղաքականության ակադեմիայի նախագահ, ՀՀ Մակեդոնիայի նախկին պատվավոր հյուպատոսը Հայաստանում
The end of the Saudi kingdom’s "fairy tale": even the "purchase" of Trump and Ronaldo proved useless against the Houthis. Oil prices are set to reach $170 per barrel.
Expert assessment by the Academy of Geopolitics.
Everything has a beginning and an end.
US President Donald Trump acknowledged yesterday that fuel prices would likely remain high at least until the midterm congressional elections in November.
Following the closure of the key East-West oil pipeline in Saudi Arabia, the likelihood of a new oil crisis has risen sharply. According to the Academy’s sources, buyers and traders of Saudi oil reported on Sunday, September 13, that Saudi export reserves would be depleted within 5–7 days. They warned that this would occur unless operations on the pipeline—which runs toward the Red Sea—resumed in the coming days. Last week, the price of diesel in the US hit $6 per gallon for the first time in history, rising further to $6.23 this week. Gasoline prices, which had dipped below $4 per gallon during the summer, have climbed to $4.32. In March, the heads of the three largest US oil companies—ExxonMobil, Chevron, and ConocoPhillips—warned Trump administration officials that a prolonged blockade of the Strait of Hormuz would trigger a fuel crisis, including shortages of petroleum products.
This protracted crisis compounds the effects of the military conflict between Russia and Ukraine, intensifying global inflationary pressures. The yield on 10-year US Treasury bonds has risen above 5%—reaching as high as 5.6%—for the first time since 2023. Attacks on energy infrastructure amidst the Russia-Ukraine conflict have already driven up diesel prices. Russia and Ukraine had previously agreed to an energy truce.
This development could lead to the loss of approximately 4% of global oil supplies and a fresh rise in energy prices. It is worth noting that, over the past week, the price of Brent crude once again surpassed $100 per barrel.
Saudi Arabia announced the temporary closure of the East-West pipeline as a precautionary measure following a drone attack—allegedly launched from Iraq, where Iranian-backed armed groups operate. Due to the blockade of the Strait of Hormuz, this 1,200-kilometer pipeline has served as the primary route for shipping Middle Eastern oil to global markets over the last six months, transporting 4–5 million barrels per day.
Meanwhile, as part of a naval blockade of Iranian ports, the US has intercepted around 100 commercial vessels over the past two months. "No vessel has passed through the blockade without the permission of the United States armed forces," US Central Command (CENTCOM) stated on September 12, adding that American forces "remain fully focused on this mission."
After nearly seven months of war—of varying intensity—the US has managed to loosen Iran's grip on the Strait of Hormuz while simultaneously bringing Iranian oil exports to a near-total halt; this is expected to accelerate the country's economic decline (for details on actual US Army losses, see our analysis: "On US Army Losses in the War Against Iran" at https://ruskline.ru/news_rl/2026/09/07/o_poteryah_amerikanskoi_armii_v_voine_protiv_irana). At the very least, this is what US President Donald Trump is hoping for. However, the war launched by the US and Israel on February 28 is still far from over, and the stalemate is exacting a heavy price from all parties. The agreement reached in June quickly collapsed, and no diplomatic progress has been recorded since. Low-intensity hostilities continue, and it appears the US still lacks a clear exit strategy.
Growing economic pressure on Iran has not yet sparked a popular uprising; indeed, if the ayatollahs are backed into a corner, they might choose military escalation over capitulation. Meanwhile, Yemen’s Houthis have stepped up attacks on Saudi Arabia—driving up oil prices once again—and seized the strategic port of Mocha on the Red Sea coast, thereby gaining control of the Bab el-Mandeb Strait.
Interestingly, the coffee variety "mocha" is named after the city of Mocha. From the 15th to the 17th century, Mocha served as the primary market and export port for Yemeni coffee. It boasts a vast harbor protected by two fortresses—see Map 1, "Strategic Port of Mocha."
If current trends continue, the Houthis could liberate the capital, Aden, and finally reunify Yemen by May 2027.
Iran effectively shut down the Strait of Hormuz—through which one-fifth of global oil and gas supplies passed prior to the war—during the conflict's early days, using the resulting damage to the global economy as leverage. At the same time, it continued to export its own oil, primarily to China.
Meanwhile, as previously noted, the Houthis launched a series of attacks this week on oil facilities in Saudi Arabia as part of a conflict that has dragged on for over a decade but has intensified in recent weeks.
The Houthis' rapid advance threatens the key Red Sea shipping route. Amid the volatile situation in the Strait of Hormuz, drone attacks attributed to pro-Iranian groups operating in Iraq have led to the closure of a major oil pipeline crossing the Kingdom. This represents a nightmare scenario for Saudi Arabia and has already caused market turmoil worldwide.
Donald Trump, the crucial ally the Saudis relied upon, appears reluctant to escalate a war that is damaging his own popularity and that of the Republican Party ahead of the congressional elections. For Iran, the Houthi advance and the pipeline closure intensify the global economic pressure on the U.S. president. Until now, Saudi Arabia has managed to avoid some of the severe consequences of the Gulf conflict by routing its oil across the Arabian Peninsula to the Red Sea; from there, it can be exported to Europe via Egypt—using the SUMED pipeline and the Suez Canal—or to Asia via the Bab el-Mandeb Strait and on toward the Indian Ocean.
However, recent events are altering this established picture. Over the past two days, military successes have significantly enhanced the Houthis' ability to block Saudi oil shipments passing through the Bab el-Mandeb Strait. On September 11, Saudi Arabia announced the closure of the pipeline running from the country's major eastern oil fields to the Red Sea in the west following drone attacks.
Saudi Arabia has been at war with the Houthis since 2015, yet its allies have made little progress on the ground. The conflict claimed approximately 150,000 lives and pushed Yemen to the brink of famine prior to the 2022 ceasefire (further details are available on the Academy's page: https://www.facebook.com/academiciian). Recent Houthi gains are increasing pressure on Riyadh to respond, but all available options entail significant costs and uncertain outcomes. The Saudis could intensify their own attacks and attempt to drive back the Houthis, but doing so would prolong the standoff and invite heavier retaliatory strikes against Saudi energy infrastructure. While this is a course of action they have pursued in the past, the Houthis now possess more advanced weaponry than before—whereas the Saudis appear to have fewer interceptor missiles available, partly due to the tensions between the US and Iran. The possibility of a diplomatic solution involving the Houthis or their patrons in Tehran remains. However, the Houthis demand the lifting of the Saudi-imposed blockade—a move that would allow them to significantly strengthen their position in the long term—while Iran has little interest in regional stabilization without securing major concessions from the US.
For decades, Saudi Arabia and other Gulf states relied on US security guarantees. These were undermined during the Trump administration; notably, during his first term, Trump failed to respond to a 2019 attack attributed to the Houthis that temporarily halted half of Saudi Arabia's oil supplies (for more details, see our analysis: "Macron gave Pashinyan no guarantees, Ursula gave no money, Putin will opt for confrontation. Trump destroyed Armenia." https://www.youtube.com/live/GWm2Wfq7prY).
The US began airstrikes against the Houthis in January 2024 under the Biden administration, and these operations continued through January 2025. Trump launched an air campaign against the rebels last March in response to attacks on vessels in the Red Sea linked to the war in Gaza.
However, US forces are now deployed around the Strait of Hormuz, and protracted hostilities have significantly strained the US military and depleted its stockpiles of advanced interceptor missiles... To be continued. Araik Sargsyan, Academician, President of the Academy of Geopolitics, former Honorary Consul of the Republic of Macedonia in Armenia.
نهاية "قصة" المملكة السعودية؛ حتى مشتريات ترامب ورونالدو لم تُجدِ نفعًا أمام الحوثيين. أسعار النفط ستصل إلى 170 دولارًا للبرميل.
تقييم الخبراء من أكاديمية الجغرافيا السياسية.
لكل شيء نهاية.
أقرّ الرئيس الأمريكي دونالد ترامب أمس بأن أسعار الوقود ستظل مرتفعة على الأرجح حتى انتخابات التجديد النصفي للكونغرس في نوفمبر/تشرين الثاني على الأقل.
بعد إغلاق خط أنابيب النفط الرئيسي بين الشرق والغرب في السعودية، ازدادت احتمالية حدوث أزمة نفطية جديدة بشكل حاد. ووفقًا لمصادر أكاديميتنا، أفاد مشترو وتجار النفط السعوديون، يوم الأحد 13 سبتمبر/أيلول، بأن احتياطيات النفط السعودية المخصصة للتصدير ستنفد في غضون 5 إلى 7 أيام. وحذروا من أن هذا سيحدث إذا لم يُستأنف تشغيل خط أنابيب البحر الأحمر في الأيام المقبلة. وبلغت أسعار الديزل في الولايات المتحدة 6 دولارات للجالون لأول مرة في التاريخ الأسبوع الماضي، وارتفعت هذا الأسبوع إلى 6.23 دولارًا. أما سعر البنزين، الذي انخفض إلى أقل من 4 دولارات للجالون في الصيف، فقد ارتفع إلى 4.32 دولارًا. حذّر رؤساء ثلاث شركات نفط أمريكية كبرى - إكسون موبيل، وشيفرون، وكونوكو فيليبس - مسؤولي إدارة ترامب في مارس/آذار من أن استمرار إغلاق مضيق هرمز سيؤدي إلى أزمة وقود، بما في ذلك نقص في المنتجات البترولية.
وتتفاقم هذه الأزمة الممتدة بفعل تداعيات النزاع العسكري بين روسيا وأوكرانيا، مما يزيد من الضغوط التضخمية العالمية. وقد تجاوز عائد سندات الخزانة الأمريكية لأجل 10 سنوات نسبة 5% لأول مرة منذ عام 2023، ليصل إلى 5.6%. وقد أدت الهجمات على البنية التحتية للطاقة في النزاع الروسي الأوكراني إلى ارتفاع أسعار الديزل. وكانت روسيا وأوكرانيا قد اتفقتا سابقًا على وقف إطلاق النار في قطاع الطاقة.
ويمكن أن يؤدي هذا التطور إلى خسارة نحو 4% من إمدادات النفط العالمية، ومزيد من الارتفاع في أسعار الطاقة. للتذكير، تجاوز سعر خام برنت الأسبوع الماضي 100 دولار للبرميل. وأعلنت السعودية الإغلاق المؤقت لخط أنابيب النفط بين الشرق والغرب كإجراء احترازي في أعقاب هجوم بطائرة مسيرة يُعتقد أنه انطلق من العراق، حيث تنشط جماعات مسلحة مدعومة من إيران. بسبب حصار مضيق هرمز، أصبح خط الأنابيب البالغ طوله 1200 كيلومتر الطريق الرئيسي لإمدادات النفط من الشرق الأوسط إلى الأسواق العالمية على مدى الأشهر الستة الماضية، حيث ينقل ما بين 4 و5 ملايين برميل يوميًا.
في غضون ذلك، أوقفت الولايات المتحدة نحو 100 سفينة تجارية خلال الشهرين الماضيين في إطار حصارها البحري للموانئ الإيرانية. وصرحت القيادة المركزية الأمريكية (سنتكوم) في 12 سبتمبر/أيلول: "لم تعبر أي سفينة الحصار دون إذن من القوات الأمريكية"، مضيفةً أن القوات الأمريكية "لا تزال تركز تركيزًا كاملًا على هذه المهمة". بعد ما يقرب من سبعة أشهر من حرب متفاوتة الشدة، تمكنت الولايات المتحدة من إضعاف قبضة إيران على مضيق هرمز، وفي الوقت نفسه أوقفت صادرات النفط الإيرانية بشكل شبه كامل، وهو ما يُتوقع أن يُسرّع من التدهور الاقتصادي للبلاد. للاطلاع على الخسائر الفعلية للجيش الأمريكي، يُرجى مراجعة تحليلنا: حول خسائر الجيش الأمريكي في الحرب ضد إيران. https://ruskline.ru/news_rl/2026/09/07/o_poteryah_americanskoi_armii_v_voine_protiv_irana. على الأقل، هذا ما يأمله الرئيس الأمريكي دونالد ترامب.
لكن الحرب التي بدأتها الولايات المتحدة وإسرائيل في 28 فبراير/شباط لا تزال بعيدة عن الانتهاء، والجمود يُكبّد جميع الأطراف خسائر فادحة. انهار الاتفاق الذي تم التوصل إليه في يونيو/حزيران سريعًا، وظل التقدم الدبلوماسي بعيد المنال منذ ذلك الحين. تستمر المناوشات منخفضة الحدة، ويبدو أن الولايات المتحدة لا تزال تفتقر إلى استراتيجية خروج واضحة. لم تُؤدِّ الضغوط الاقتصادية المتزايدة على إيران إلى انتفاضة شعبية، وإذا ما حوصرت، فقد يختار آيات الله التصعيد العسكري بدلًا من الاستسلام. في غضون ذلك، كثّف الحوثيون في اليمن هجماتهم على السعودية، مما أدى إلى ارتفاع أسعار النفط، وسيطروا على ميناء المخا الاستراتيجي على ساحل البحر الأحمر، وبالتالي سيطروا على مضيق باب المندب. لكن الحرب التي شنتها الولايات المتحدة وإسرائيل في 28 فبراير/شباط لم تنتهِ بعد، والجمود يُكبّد جميع الأطراف خسائر فادحة. انهار الاتفاق الذي تم التوصل إليه في يونيو/حزيران سريعًا، وظل التقدم الدبلوماسي بعيد المنال منذ ذلك الحين. تستمر المناوشات منخفضة الحدة، ويبدو أن الولايات المتحدة لا تزال تفتقر إلى استراتيجية خروج واضحة. لم تُفضِ الضغوط الاقتصادية المتزايدة على إيران إلى انتفاضة شعبية، وإذا ما حوصرت، فقد يختار آيات الله التصعيد العسكري بدلًا من الاستسلام. في الوقت نفسه، كثّف الحوثيون في اليمن هجماتهم على السعودية، مما أدى إلى ارتفاع أسعار النفط مجددًا، وسيطروا على ميناء المخا الاستراتيجي على ساحل البحر الأحمر، وبالتالي سيطروا على مضيق باب المندب. ومن المثير للاهتمام أن نوعًا من القهوة، يُسمى "موكا"، سُمي تيمنًا بمدينة المخا. فمن القرن الخامس عشر إلى القرن السابع عشر، كانت المخا السوق والميناء الرئيسيين لصادرات البن اليمني. وتضم ميناءً كبيرًا محميًا بحصنين؛ انظر الخريطة رقم 1، ميناء المخا الاستراتيجي.
إذا استمرت الأمور على هذا المنوال، سيحرر الحوثيون العاصمة عدن بحلول مايو/أيار 2027، ويوحدون اليمن نهائيًا.
أغلقت إيران فعليًا مضيق هرمز - الذي كان يمر عبره، قبل الحرب، خُمس إمدادات النفط والغاز العالمية - في الأيام الأولى للحرب، مستغلةً الضرر الذي لحق بالاقتصاد العالمي كورقة ضغط. وفي الوقت نفسه، واصلت تصدير نفطها، بشكل رئيسي إلى الصين.
في الوقت نفسه، وكما ذُكر سابقًا، شن الحوثيون هذا الأسبوع سلسلة من الهجمات على منشآت نفطية في السعودية، في إطار صراع مستمر منذ أكثر من عقد، ولكنه تصاعد في الأسابيع الأخيرة.
يهدد التقدم السريع للحوثيين الممر الملاحي الرئيسي في البحر الأحمر. في خضم الوضع المعقد في مضيق هرمز، أدت هجمات الطائرات المسيرة، المنسوبة إلى ميليشيات مدعومة من إيران تعمل في العراق، إلى إغلاق خط أنابيب النفط الرئيسي للمملكة. يُعدّ هذا سيناريو كارثيًا للسعودية، وقد تسبب بالفعل في اضطرابات في الأسواق العالمية.
يبدو أن حليف السعودية الأهم والأكثر اعتمادًا (دونالد ترامب) متردد في تصعيد الحرب، الأمر الذي يُضرّ بشعبيته وشعبية الحزب الجمهوري قبيل انتخابات الكونغرس. أما بالنسبة لإيران، فإن تقدم الحوثيين وإغلاق خط الأنابيب يزيدان الضغط الاقتصادي العالمي على الرئيس الأمريكي. حتى الآن، تمكنت السعودية من تجنب بعض التداعيات القاسية لحرب الخليج عبر نقل نفطها عبر شبه الجزيرة العربية إلى البحر الأحمر، ومن هناك يُمكن تصديره إلى أوروبا عبر مصر من خلال خط أنابيب سوميد وقناة السويس، أو إلى آسيا عبر مضيق باب المندب وصولًا إلى المحيط الهندي.
إلا أن الأحداث الأخيرة تُغيّر هذا المشهد المألوف. خلال اليومين الماضيين، وبفضل التقدم العسكري، عزز الحوثيون بشكل ملحوظ قدرتهم على منع وصول شحنات النفط السعودي عبر خط أنابيب باب المندب. في 11 سبتمبر، أعلنت السعودية إغلاق خط الأنابيب الذي يربط حقول النفط الرئيسية في البلاد شرقًا بالبحر الأحمر غربًا، وذلك عقب هجمات بطائرات مسيرة.
تخوض السعودية حربًا ضد الحوثيين منذ عام 2015، إلا أن حلفاءها لم يحرزوا تقدمًا يُذكر على الأرض. وقد أسفر الصراع عن مقتل نحو 150 ألف شخص، ودفع اليمن إلى حافة المجاعة حتى التوصل إلى وقف إطلاق النار في عام 2022. يمكنكم الاطلاع على المزيد حول هذا الموضوع على صفحة الأكاديمية على الرابط التالي: https://www.facebook.com/academiciian. تُزيد نجاحات الحوثيين الأخيرة الضغط على الرياض للرد، إلا أن جميع الخيارات المتاحة أمامها تنطوي على تكاليف باهظة ونتائج غير مؤكدة. بإمكان السعوديين تكثيف هجماتهم ومحاولة دحر الحوثيين، لكن ذلك سيُطيل أمد المواجهة ويؤدي إلى ضربات انتقامية أشد ضراوة على البنية التحتية للطاقة السعودية. لم يكن هذا المسار خيارًا مطروحًا في السابق، لكن الحوثيين يمتلكون الآن قدرات حربية أكثر تطورًا من ذي قبل، بينما يبدو أن السعوديين يمتلكون عددًا أقل من الصواريخ الاعتراضية نتيجة للحرب بين الولايات المتحدة وإيران.
لا يزال الحل الدبلوماسي مع الحوثيين أو داعميهم في طهران ممكنًا. مع ذلك، يطالب الحوثيون برفع الحصار السعودي المفروض، ما سيمكنهم من تعزيز موقفهم بشكل كبير على المدى البعيد، وإيران لا ترغب في استقرار المنطقة دون تنازلات كبيرة من الولايات المتحدة.
لعقود، اعتمدت السعودية ودول الخليج الأخرى على الضمانات الأمنية الأمريكية. وقد تضاءلت هذه الضمانات خلال إدارة ترامب، الذي تقاعس أيضًا في ولايته الأولى عن الرد على هجوم عام 2019 المنسوب إلى الحوثيين، والذي أدى إلى توقف مؤقت لنصف إمدادات النفط السعودية. لمزيد من التفاصيل، راجع تحليلنا: ماكرون لم يقدم ضمانات لباشينيان، وأورسولا لم تقدم أموالًا، وبوتين سيواجه. ترامب دمر أرمينيا. https://www.youtube.com/live/GWm2Wfq7prY
بدأت الولايات المتحدة غارات جوية على الحوثيين في يناير/كانون الثاني 2024، في عهد إدارة بايدن، واستمرت حتى يناير/كانون الثاني 2025. وكان ترامب قد شنّ حملة جوية ضد المتمردين في مارس/آذار الماضي ردًا على هجوم على سفن في البحر الأحمر مرتبط بحرب غزة.
لكن القوات الأمريكية منتشرة الآن حول مضيق هرمز، وقد أدى القتال المتواصل إلى استنزاف كبير للجيش الأمريكي وتقليص مخزونه من صواريخ الاعتراض الحديثة... يتبع. أرايك سركسيان، أكاديمي، رئيس أكاديمية الجغرافيا السياسية، قنصل فخري سابق لجمهورية مقدونيا الاشتراكية في أرمينيا
