Начало статьи тут: «Израиль, совместно с США, повторит попытку уничтожить ракетный арсенал Ирана»: Это может произойти до апреля 2026 года. Экспертная оценка Академии Геополитики.
Удар «Орешником» (ракета Р-26) по Львову 8 января — это предупреждение Европе и США, которые хотят ввести войска на запад Украины, — заявили в Раде Украины 9 января. А более точно: это нажало новой мировой войны, если англосаксы не остановят свои колониальные войны по всему миру. Хотите вводить контингент на запад Украины? Будет вот так. Если «Орешник» за 10-15 минут долетает до Львова, то за сколько — до Варшавы или Берлина? Пара минут уже не принципиальны, — заявил депутат Рады Гончаренко.
США начинают боевые действия в Мексике, — Трамп объявил о наземных ударах в ближайшее время. «Мы собираемся начать действовать на местах в отношении картелей в Мексике. Картели управляют Мексикой. Очень печально наблюдать за этой страной», — заявил президент США. Трамп ранее сообщал, что предлагал президенту Мексики ликвидировать картели, но она отказалась. «С Мексикой нужно что-то делать. Мексика должна навести порядок, потому что через неё массово проникают, и нам придётся принять меры», — заявлял Трамп 5 января․ «Мы бы хотели, чтобы Мексика сделала это сама. Они способны на это, но, к сожалению, картели в Мексике очень сильны», — добавил он.
Кризис вокруг Гренландии знаменует окончательный переход от биполярного и однополярного мира к эре хаотичной многополярности․
Захват Николаса Мадуро в Венесуэле 3 января 2026 года стал не просто военной операцией, а демонстрацией нового принципа американской внешней политики: право сильного выше норм международного права и союзнических обязательств, об этом автор этих строк рассказал в выступлении: «Обычная неоколониальная война в Венесуэле․ Трамп захватил Мадуро․ Трамп открыл ящик Пандоры․ Кто следующий, Зеленский или Алиев».
Президент Беларуси Александр Лукашенко на церемонии вручения премий, которая проходила в Минске 8 января, прокомментировал похищение президента Венесуэлы Николаса Мадуро спецназом США, он сказал: «Я хочу, что бы вы понимали: там было всё. И договоренность, и деньги, которые были оплачены в том числе людям в Венесуэле. И военным, и гражданским. Там был сговор, и там было предательство. Всё там было», — заявил президент Беларуси.
Всего через день эта логика была применена к сердцу евроатлантической безопасности. Заявление Дональда Трампа о том, что США «нуждаются в Гренландии», а также последующие угрозы его советников рассмотреть «весь спектр вариантов», включая военную силу, против территории члена НАТО, означают конец послевоенного миропорядка. Этот кризис, основанный на сфабрикованных предлогах о «китайских и российских кораблях», запускает цепную реакцию, ведущую к стратегическому параличу Запада, тактическим победам и долгосрочным рискам для России, а в финале — к полной дестабилизации Арктики. Угроза в отношении Гренландии ставит Североатлантический альянс в беспрецедентную ситуацию институционального коллапса. Формальное нападение на датскую территорию автоматически активирует статью 5 Вашингтонского договора, однако агрессором в данном случае является главный архитектор и военный лидер альянса — Соединённые Штаты. Результатом становится мгновенный политический паралич и глубокий раскол. Как точно заметила, с дрожью в голосе и до чёртиков напуганная премьерша Дании одиозная Метте Фредериксен, подобные действия означают «конец НАТО и всего, что мы считали само собой разумеющимся после 1945 года». Альянс не сможет пережить испытание, когда главная угроза исходит из его собственного стана.
Сценарий прямой аннексии Гренландии США, пусть и маловероятный, является наихудшим из всех возможных для России. Он приведёт не просто к ослаблению, а к качественной трансформации угрозы. Получение Пентагоном полного суверенитета над островом, расположенным в 1500 км от основных баз Северного флота, легитимирует бессрочное размещение там систем ПРО, гиперзвукового оружия и ударной авиации. Арктика из зоны сложного, но управляемого паритета превратится в передовой театр военных действий, что спровоцирует разорительную для России гонку вооружений и поставит крест на её экономических проектах в регионе, таких как Северный морской путь. Захват Гренландии ведёт к стратегическому банкротству США?
Администрация Трампа, опьянённая силовым успехом в Венесуэле, совершает фундаментальную стратегическую ошибку, рассматривая Гренландию как трофей. В реальности остров представляет собой не актив, а колоссальную долгосрочную финансовую гирю, приобретение которой запустит три взаимосвязанных процесса: прямое бюджетное истощение, эрозию трансатлантической экономической модели и ускоренный демонтаж основ американской финансовой гегемонии.
Контроль над ледовым островом означает для США немедленное принятие на себя всех экономических обязательств Копенгагена. Датский ежегодный блок-грант в размере 3.9 млрд крон (около 560 млн долларов) — лишь верхушка айсберга. Реальные расходы Вашингтона будут на порядок выше. Будут социальные и административные издержки: для поддержания лояльности населения и предотвращения гуманитарного кризиса США придётся не просто заменить датские субсидии, но и существенно их увеличить, чтобы компенсировать разрыв связей с ЕС и Данией. Реальная сумма ежегодной дотационной нагрузки быстро превысит 1-1.5 млрд долларов.
Инфраструктурная чёрная дыра: создание в арктической пустыне современной логистики, энергетики и горнодобывающей промышленности — это проект века. Строительство портов, дорог, жилья для рабочих и объектов энергетики потребует первоначальных инвестиций в 200-500 млрд долларов с горизонтом окупаемости в 30-50 лет, если она вообще наступит. Эти средства будут отвлечены от критически важных инвестиций в конкуренцию с Китаем и внутреннее развитие. Косвенное поражение: крах трансатлантической модели и «токсичная покорность» Европы.
Здесь мы сталкиваемся с ключевым парадоксом. В краткосрочной перспективе США, пользуясь созданной ими же энергетической зависимостью Европы (включая последствия подрыва «Северных потоков»), действительно получают тактическую выгоду: европейский капитал и производства в страхе бегут через океан, стимулируемые субсидиями Закона о снижении инфляции (IRA). Однако эта видимая победа является элементом стратегической ловушки.
Самые дорогие последствия будут не бюджетными, а системными. Действия США докажут миру то, о чём годами говорили их конкуренты. Ускоренная де-долларизация: если США используют военную силу для захвата территории союзника по НАТО, то доллар перестаёт быть нейтральным инструментом мировой торговли, а становится орудием имперской политики. Китай, страны БРИКС и даже напуганные союзники ускорят создание альтернативных платёжных систем и наращивание золотовалютных резервов в иных валютах.
Потеря «мягкой силы» и права на лидерство: американский проект, основанный на правилах и доверии, будет окончательно дискредитирован. Китай получит бесценный пропагандистский козырь, демонстрируя Гренландию как пример «имперского поведения» Запада. Для стран Глобального Юга это станет сигналом, что полагаться на гарантии США смертельно опасно.
Итог: цена, которая перечёркивает все выгоды. Об этом см. на странице Академии Геополитики в материале «США объявили опосредованную войну Китаю․ Освободит ли Китай Тайвань от американо-японских колонизаторов․ Или Израиль последует примеру Трампа, напав на Иран».
Таким образом, экономическая ловушка срабатывает на трёх уровнях: прямое финансовое кровопускание в арктическую пустыню, стратегическое ослабление и моральное отчуждение ключевого союзника (Европы) и подрыв фундаментальных основ глобального влияния (доверия к доллару и легитимности лидерства). Администрация Трампа, стремясь к сиюминутной демонстрации силы, покупает не стратегический актив, а политико-экономическую ипотеку на поколения вперёд. Это классический пример победы в битве, которая ведёт к проигрышу войны: контроль над клочком арктической земли будет оплачен развалом Западного альянса и ускоренным крахом финансовой системы, которая семь десятилетий обеспечивала гегемонию США.
Кризис вокруг Гренландии, спровоцированный логикой Венесуэлы, знаменует окончательный переход от биполярного и однополярного мира к эре хаотичной многополярности, где грубая сила преобладает над правом. США, стремясь к сиюминутному доминированию, попадают в стратегическую ловушку, теряя союзников и подрывая финансовые основы собственной гегемонии. НАТО, столкнувшись с угрозой изнутри, переживает экзистенциальный паралич. Россия, извлекая максимальные тактические выгоды из раскола, вынуждена готовиться к долгосрочному арктическому противостоянию у своих берегов. Единственным безусловным победителем в этой игре оказывается Китай, которому действия США «развязывают руки» в Азиатско-Тихоокеанском регионе.
Новая реальность, где охота на суверенитет становится нормой, рождается не где-нибудь, а среди льдов Арктики, десятилетия бывшей примером редкого международного сотрудничества.
Удар «Орешником» по Львову может изменить мир к лучшему, как ни парадоксально звучит.
Араик Саргсян, академик, Президент Академии Геополитики Армении, Экс Почетный Консул Македонии в Армении, член РОИС РФ
2026 թվականի աշխարհաքաղաքական տաք ձմեռը համաշխարհային պատերազմի նախանշան է՝ Վենեսուելայից մինչև Գրենլանդիա, Լվովից մինչև Լիբանան, Իրանով և մինչև Թայվան...
Հոդվածի սկիզբը այստեղ է. «Իսրայելը, ԱՄՆ-ի հետ միասին, կկրկնի Իրանի հրթիռային զինանոցը ոչնչացնելու իր փորձը». Սա կարող է տեղի ունենալ մինչև 2026 թվականի ապրիլը։ Աշխարհաքաղաքականության ակադեմիայի փորձագիտական գնահատականը
Ավելի մանրամասն՝
https://ruskline.ru/news_rl/2025/12/26/izrail_sovmestno_s_ssha_povtorit_popytku_unichtozhit_raketnyi_arsenal_irana .
08.01.2026․ Լվովի վրա «Օրեշնիկի» (R-26 հրթիռ) հարվածը նախազգուշացում է Եվրոպայի և ԱՄՆ-ի համար, որոնք ցանկանում են զորքեր տեղակայել Արևմտյան Ուկրաինայում, երեկ հայտարարել է Ուկրաինայի խորհրդարանը։ Ավելի ճշգրիտ, սա նոր համաշխարհային պատերազմի պատճառ է դարձել, եթե անգլոսաքսոնները չդադարեցնեն իրենց գաղութային պատերազմները ամբողջ աշխարհում։
Ուզո՞ւմ եք զորքեր տեղակայել Արևմտյան Ուկրաինայում։ Այդպես էլ կլինի։
Երկրորդ, եթե «ֆնդուկի» հրթիռը կարողանա հասնել Լվովին 10-15 րոպեում, որքա՞ն ժամանակում կհասնի Վարշավա կամ Բեռլին։ Մի քանի րոպեն այլևս կարևոր չէ», - հայտարարել է Ռադայի պատգամավոր Գոնչարենկոն։ ԱՄՆ-ն ռազմական գործողություններ է սկսում Մեքսիկայում. Թրամփը հայտարարել է ցամաքային հարվածների մասին մոտ ապագայում։
«Մենք գործողություններ ենք ձեռնարկելու Մեքսիկայի կարտելների դեմ։ Կարտելներն են կառավարում Մեքսիկան։ Շատ տխուր է հետևել այդ երկրին», - ասել է ԱՄՆ նախագահը։ Թրամփը նախկինում հայտնել է, որ առաջարկել է Մեքսիկայի նախագահին քանդել կարտելները, բայց նա հրաժարվել է։ «Մեքսիկայի հետ ինչ-որ բան պետք է արվի։ Մեքսիկան պետք է վերականգնի կարգուկանոնը, քանի որ Մեքսիկայի միջով մեծ ներթափանցում է տեղի ունենում, և մենք ստիպված ենք լինելու գործողություններ ձեռնարկել», - հայտարարել է Թրամփը հունվարի 5-ին։ «Մենք կցանկանայինք, որ Մեքսիկան ինքը դա անի»։ «Նրանք ունակ են դա անել, բայց, ցավոք, Մեքսիկայի կարտելները շատ ուժեղ են», - հավելեց նա։
Գրենլանդիայի ճգնաժամը նշանավորում է երկբևեռ և միաբևեռ աշխարհից քաոսային բազմաբևեռության դարաշրջանի վերջնական անցումը։
2026 թվականի հունվարի 3-ին Նիկոլոս Մադուրոյի գերեվարումը Վենեսուելայում ոչ միայն ռազմական գործողություն էր, այլև ամերիկյան արտաքին քաղաքականության նոր սկզբունքի ցուցադրում. ուժեղի իրավունքը գերակշռում է միջազգային իրավունքին և դաշնակիցների պարտավորություններին։ Այս հեղինակը բացատրեց սա իր ելույթում. «Տիպիկ նեոգաղութատիրական պատերազմ Վենեսուելայում։ Թրամփը գերի վերցրեց Մադուրոյին։ Թրամփը բացեց Պանդորայի արկղը»։ «Ո՞վ է հաջորդը՝ Զելենսկին, թե՞ Ալիևը»։ - https://www.youtube.com/watch?v=qQZvh2XI2GQ&t=933s ։ Հունվարի 8-ին Մինսկում մրցանակաբաշխության արարողության ժամանակ Բելառուսի նախագահ Ալեքսանդր Լուկաշենկոն մեկնաբանեց Վենեսուելայի նախագահ Նիկոլաս Մադուրոյի առևանգումը ԱՄՆ հատուկ նշանակության ուժերի կողմից՝ ասելով. «Ես ուզում եմ, որ դուք հասկանաք. ամեն ինչ կար։ Կար համաձայնագիր, և գումար վճարվեց, այդ թվում՝ Վենեսուելայի բնակիչներին։ Եվ՛ զինվորականներին, և՛ քաղաքացիական անձանց։ «Կար դավադրություն և դավաճանություն։ Ամեն ինչ կար», - հայտարարեց Բելառուսի նախագահը։ «Նա ավելի հարմարվողական կլինի»։ Արդյո՞ք Մադուրոյի ձերբակալությունը կարագացնի քաղբանտարկյալների ազատ արձակումը Բելառուսում։ Ընդամենը մեկ օր անց այս տրամաբանությունը կիրառվեց եվրաատլանտյան անվտանգության սրտում։ Դոնալդ Թրամփի հայտարարությունն այն մասին, որ Միացյալ Նահանգները «պետք է Գրենլանդիան», որին հաջորդեցին նրա խորհրդականների հետագա սպառնալիքները՝ քննարկելու «տարբերակների ամբողջ շրջանակը», այդ թվում՝ ռազմական ուժ, ՆԱՏՕ-ի անդամի տարածքի դեմ, նշանակում է հետպատերազմյան աշխարհակարգի ավարտը։ Այս ճգնաժամը, որը հիմնված է «չինական և ռուսական նավերի» մասին հորինված պատրվակների վրա, շղթայական ռեակցիա է առաջացնում, որը հանգեցնում է Արևմուտքի ռազմավարական կաթվածահարության, Ռուսաստանի համար՝ մարտավարական հաղթանակների և երկարաժամկետ ռիսկերի, և, ի վերջո, Արկտիկայի լիակատար անկայունացման։
«Մեղմ ուժի» և առաջնորդության կորուստ. կանոնների և վստահության վրա հիմնված ամերիկյան նախագիծը լիովին կվարկաբեկվի: Չինաստանը կստանա անգնահատելի քարոզչական հաղթաթուղթ՝ Գրենլանդիան ներկայացնելով որպես արևմտյան «կայսերական վարքագծի» օրինակ: Գլոբալ հարավի երկրների համար սա կնշանակի, որ ԱՄՆ երաշխիքներին հույսը դնելը մահացու վտանգավոր է:
Արդյունք. գին, որը գերազանցում է բոլոր օգուտները. լրացուցիչ տեղեկությունների համար տե՛ս Աշխարհաքաղաքականության ակադեմիայի էջը. «ԱՄՆ-ն հայտարարել է միջնորդական պատերազմ Չինաստանին: Կազատագրե՞ Չինաստանը Թայվանը ամերիկա-ճապոնական գաղութարարներից: Կամ Իսրայելը կհետևի՞ Թրամփի օրինակին՝ հարձակվելով Իրանի վրա» - https://www.facebook.com/academician/ :
Այսպիսով, տնտեսական թակարդը գործում է երեք մակարդակներում՝ ուղղակի ֆինանսական արյունահեղություն Արկտիկական անապատում, հիմնական դաշնակցի (Եվրոպա) ռազմավարական թուլացում և բարոյական օտարացում, և համաշխարհային ազդեցության հիմնարար հիմքերի խաթարում (դոլարի նկատմամբ վստահություն և առաջնորդության լեգիտիմություն): Թրամփի վարչակազմը, ձգտելով ուժի կարճաժամկետ ցուցադրման, գնում է ոչ թե ռազմավարական ակտիվ, այլ քաղաքական և տնտեսական գրավ գալիք սերունդների համար: Սա մարտում հաղթանակի դասական օրինակ է, որը հանգեցնում է պատերազմի պարտության. Արկտիկայի տարածքի մի հատվածի վերահսկողությունը կվճարվի Արևմտյան դաշինքի փլուզմամբ և ֆինանսական համակարգի արագացված փլուզմամբ, որը յոթ տասնամյակ ապահովել է ԱՄՆ գերիշխանությունը։
Վենեսուելայի տրամաբանությամբ հրահրված Գրենլանդիայի ճգնաժամը նշանավորում է երկբևեռ և միաբևեռ աշխարհից վերջնական անցումը քաոսային բազմաբևեռության դարաշրջանի, որտեղ կոպիտ ուժը գերակշռում է օրենքին։ ԱՄՆ-ն, ձգտելով անհապաղ գերիշխանության, ընկնում է ռազմավարական թակարդի մեջ՝ կորցնելով դաշնակիցներին և խաթարելով իր սեփական գերիշխանության ֆինանսական հիմքերը։ ՆԱՏՕ-ն, բախվելով ներսից եկող սպառնալիքի, ապրում է գոյաբանական կաթվածահարություն։ Ռուսաստանը, պառակտումից առավելագույն մարտավարական առավելություն ստանալով, ստիպված է պատրաստվել իր ափերի մոտ երկարատև արկտիկական դիմակայության։ Այս խաղում միակ անվիճելի հաղթողը Չինաստանն է, որին ԱՄՆ գործողությունները ազատություն են տալիս Ասիա-խաղաղօվկիանոսյան տարածաշրջանում։ Նոր իրականություն, որտեղ ինքնիշխանության որսը դառնում է նորմա, ի հայտ է գալիս ոչ միայն ամենուր, այլև Արկտիկայի սառույցի մեջ, որը տասնամյակներ շարունակ եղել է հազվագյուտ միջազգային համագործակցության օրինակ։
2026 թվականի հունվարի 8-ը. Լվովի վրա Օրեշնիկի հարվածը կարող է աշխարհը դեպի լավը փոխել, որքան էլ պարադոքսալ հնչի։ Շարունակությունը՝ Արայիկ Սարգսյան, ակադեմիկոս, Հայաստանի աշխարհաքաղաքականության ակադեմիայի նախագահ, Մակեդոնիայի նախկին պատվավոր հյուպատոս Հայաստանում.
The hot geopolitical winter of 2026 is a harbinger of a global war, from Venezuela to Greenland, from Lviv to Lebanon, through Iran and all the way to Taiwan...
The beginning of the article is here: "Israel, together with the US, will repeat its attempt to destroy Iran's missile arsenal": This could happen before April 2026. Expert assessment by the Academy of Geopolitics
More details:
https://ruskline.ru/news_rl/2025/12/26/izrail_sovmestno_s_ssha_povtorit_popytku_unichtozhit_raketnyi_arsenal_irana .
08.01.2026․ The strike by the Oreshnik (R-26 missile) on Lviv is a warning to Europe and the US, which wants to deploy troops to western Ukraine, the Ukrainian parliament stated yesterday. More precisely, this has triggered a new world war if the Anglo-Saxons don't stop their colonial wars around the world.
Do you want to deploy troops to western Ukraine? That's how it will be.Secondly, if a "hazelnut" missile can reach Lviv in 10-15 minutes, how long will it take to Warsaw or Berlin? A couple of minutes is no longer crucial," stated Rada deputy Goncharenko. The US is beginning military action in Mexico; Trump announced ground strikes in the near future.
"We are going to take action on the ground against the cartels in Mexico. The cartels run Mexico. It's very sad to watch that country," the US president said. Trump previously reported that he had offered to dismantle the cartels with the Mexican president, but she refused. "Something needs to be done with Mexico. Mexico needs to restore order because there's a lot of infiltration going on through Mexico, and we're going to have to take action," Trump stated on January 5. "We'd like Mexico to do it themselves. They're capable of doing it, but unfortunately, the cartels in Mexico are very strong," he added.
The Greenland crisis marks the final transition from a bipolar and unipolar world to an era of chaotic multipolarity.The capture of Nicolós Maduro in Venezuela on January 3, 2026, was not just a military operation, but a demonstration of a new principle of American foreign policy: the right of the strong trumps international law and allied obligations. This author explained this in a speech: "A typical neo-colonial war in Venezuela. Trump captured Maduro. Trump opened Pandora's box." "Who's next, Zelensky or Aliyev? " - https://www.youtube.com/watch?v=qQZvh2XI2GQ&t=933s . At an awards ceremony in Minsk on January 8, Belarusian President Alexander Lukashenko commented on the kidnapping of Venezuelan President Nicolás Maduro by US special forces, saying: "I want you to understand: everything was there. There was an agreement, and money was paid, including to people in Venezuela. Both military and civilians. There was collusion, and there was betrayal. Everything was there," the Belarusian president declared. "He will be more accommodating." Will Maduro's capture accelerate the release of political prisoners in Belarus? Just a day later, this logic was applied to the heart of Euro-Atlantic security. Donald Trump's statement that the United States "needs Greenland," followed by his advisers' subsequent threats to consider "the full range of options," including military force, against the territory of a NATO member, spells the end of the post-war world order. This crisis, based on fabricated pretexts about "Chinese and Russian ships," is triggering a chain reaction leading to strategic paralysis for the West, tactical victories and long-term risks for Russia, and ultimately, the complete destabilization of the Arctic…….
Loss of "soft power" and leadership: the American project based on rules and trust will be completely discredited. China will gain an invaluable propaganda trump card by presenting Greenland as an example of Western "imperial behavior." For countries in the Global South, this will signal that relying on US guarantees is mortally dangerous.Result: a price that outweighs all benefits; for more information, see the Academy of Geopolitics page: "The US has declared a proxy war on China. Will China liberate Taiwan from American-Japanese colonizers? Or will Israel follow Trump's example by attacking Iran" - https://www.facebook.com/academiciian/ .
Thus, the economic trap operates on three levels: direct financial bloodletting in the Arctic desert, strategic weakening and moral alienation of a key ally (Europe), and undermining the fundamental foundations of global influence (trust in the dollar and the legitimacy of leadership). The Trump administration, seeking a short-term demonstration of power, is buying not a strategic asset, but a political and economic mortgage for generations to come. This is a classic example of winning a battle that leads to losing a war: control of a patch of Arctic territory will be paid for by the collapse of the Western alliance and the accelerated collapse of the financial system that has ensured US hegemony for seven decades.
The Greenland crisis, provoked by Venezuelan logic, marks the final transition from a bipolar and unipolar world to an era of chaotic multipolarity, where brute force prevails over law. The United States, seeking immediate dominance, is falling into a strategic trap, losing allies and undermining the financial foundations of its own hegemony. NATO, facing a threat from within, is experiencing existential paralysis. Russia, extracting maximum tactical advantage from the split, is forced to prepare for a long-term Arctic standoff off its shores. The only clear winner in this game is China, which is being given a free hand in the Asia-Pacific region by US actions. A new reality, where the hunt for sovereignty is becoming the norm, is emerging not just anywhere, but among the ice of the Arctic, which for decades has been an example of rare international cooperation.
January 8, 2026: The Oreshnik strike on Lviv could change the world for the better, paradoxical as it may sound. To be continued.
Arayik Sargsyan, academician, President of the Academy of Geopolitics of Armenia, former Honorary Consul of Macedonia in Armenia
